اکوایران: کنترل تورم، افزایش فرصتهای شغلی مناسب، رشد اقتصادی مطلوب و بالارفتن رفاه عمومی زمانی فرا میرسد که سیاستگذاران اصلاحات ساختاری را در قالب یک بسته جامع به کار بگیرند. موضوعی که تا به الان به هر دلیلی رخ نداده است. «برهه حساس کنونی» کلمهای است که اغلب از زبان سیاستگذاران اقتصادی کشور شنیده میشود. هر زمانی که انتقاد یا اعتراضی به برخی سیاستگذاریهای اقتصادی یا تصمیماتی خاص وارد میشد، در پاسخ از اصطلاح «برهه حساس کنونی» استفاده میشد تا فشاری که در جهت پاسخگویی به مسئولان ایجاد شده بود، کاهش یابد. تکرار این استدلال در ادامه، هرگونه تلاشی را برای پیگیری اصلاحات ساختاری دشوار میکرد؛ اصلاحاتی که اگر در سمتوسوی درستی به کار گرفته میشد و البته پایدار و بادوام بود، شاید اکنون اقتصاد کشور در وضعیت کنونی قرار نداشت. معضلاتی چون تورم افسارگسیخته، فقر گسترده، رشد اقتصادی پایین، تنوع اندک در تولیدات صنعتی، بحران بیکاری و مشکلات محیطزیستی که در حال حاضر با آن مواجه هستیم، حاصل سالها تصمیمگیری نامناسب و به تعویق افتادن اصلاحات ساختاری است.
با این حال، حوادث دیماه سال گذشته بار دیگر این سؤال را برای بسیاری به وجود آورد که پیگیری اصلاحات اقتصادی در چه زمانی مناسب است. اعتراضات گستردهای که در دیماه سال گذشته اتفاق افتاد، علاوه بر اینکه نتیجه انباشت سالها مشکلات اقتصادی، تورم و دیگر مسائل بود، تا حدی نیز در شوک ارزی ریشه داشت. در واقع، پیش از اتفاقات نیمه دیماه، اعتراضاتی در بازار تهران رخ داده بود که به تصمیم دولت برای حذف ارز ترجیحی بازمیگشت؛ موضوعی که دولت برای جبران آثار رفاهی آن به طرحی به نام کالابرگ الکترونیکی متوسل شد. پس از این وقایع، عدهای از اقتصاددانان و تحلیلگران بر این باور بودند که شاید زمان مناسبی برای انجام این اصلاح اقتصادی نبود؛ در حالی که گروه دیگری از اقتصاددانان تأکید میکردند که با فرم سابق امکان پیشروی وجود نداشت و این اصلاحات، هرچقدر هم که دردناک باشد، باید انجام میشد.
اما شاید اکنون که کشور در وضعیت جنگی قرار دارد، برخی این گزاره را مطرح کنند که مشابه سالهای قبل، در «برهه حساس کنونی» قرار داریم و امکان اعمال اصلاحات فراهم نیست. از همین رو، در …
