بازار کار ایران در بهار امسال با یکی از جدیترین نشانههای رکود مواجه شد. بیش از ۴۵۰ هزار نفر شغل خود را از دست دادند و همزمان بیش از ۴۸۲ هزار نفر به جمعیت بیکار اضافه شدند. همه این ارقام از یک شکست ساختاری در بازار کار حکایت دارد. وقتی اقتصاد وارد دوره رکود میشود، اولین نشانهها همیشه در نرخ بیکاری دیده نمیشوند. گاهی افراد شغل خود را از دست میدهند، اما به جای اینکه در آمار بیکاران قرار بگیرند، به دلیل ناامیدی از پیدا کردن شغل، از بازار کار خارج میشوند. اتفاقی که حالا دادههای بازار کار ایران نشانههای آن را نشان میدهد. در بهار امسال، جمعیت ۱۵ ساله و بیشتر کشور به بیش از ۶۶ میلیون و ۶۷۰ هزار نفر رسید. این جمعیت نسبت به بهار سال گذشته حدود ۸۲۸ هزار نفر افزایش پیدا کرده است. با این حال، ۹۶ درصد این افزایش وارد جمعیت غیرفعال شده است.
جمعیت غیرفعال شامل افرادی است که نه شاغل هستند و نه به دنبال پیدا کردن شغل میگردند. بنابراین افزایش این جمعیت در شرایطی که اقتصاد با رکود و کاهش فرصتهای شغلی مواجه است، میتواند نشانهای از کاهش انگیزه برای ورود به بازار کار باشد. آخرین بار که خروج گسترده جمعیت از بازار کار را تجربه کردیم، به دوره کرونا برمیگردد. در آن دوره بیش از ۲ میلیون و ۷۶۰ هزار نفر از جمعیت فعال خارج شدند.
بیکاری بالا رفت، اشتغال پایین آمد
جمعیت فعال از دو گروه شاغلان و بیکاران تشکیل میشود. بررسی دادههای بهار امسال نشان میدهد در یک سال گذشته بیش از ۴۵۰ هزار نفر شغل خود را از دست دادهاند. همزمان جمعیت بیکار نیز بیش از ۴۸۲ هزار نفر افزایش پیدا کرده است. قرار گرفتن این دو اتفاق در کنار یکدیگر، تصویر روشنتری از وضعیت بازار کار ارائه میدهد. بخشی از نیروی کار تعدیلشده به دنبال شغل جدید رفته و وارد جمعیت بیکار شده است. بخشی دیگر نیز پس از ناکامی در پیدا کردن شغل، از جستوجوی کار منصرف شده و به جمعیت غیرفعال پیوسته است. به همین دلیل، بررسی نرخ بیکاری به تنهایی نمیتواند عمق بحران بازار کار را نشان دهد. کاهش نرخ مشارکت اقتصادی در کنار افزایش بیکاری، یکی از نشانههای مهم تضعیف بازار کار است.
جوانان و فارغالتحصیلان بیشتر آسیب دیدند
جوانان …
