با امضای پیمان دفاعی مکه میان ریاض، آنکارا و اسلامآباد، گمانهزنیها درباره ورود ترکیه و پاکستان به جبهه تقابل با ایران بالا گرفته؛ روایتی که تحلیلگران آن را نه یک ائتلاف نظامی برای نبرد با تهران، بلکه تلاشی برای تقویت بازدارندگی سعودی و جذب منافع اقتصادی ارزیابی میکنند. به گزارش اکوایران به نقل از جماران، یادداشت «عنبرین زمان»، خبرنگار ارشد «المانیتور» و تحلیلگر مسائل ژئوپلیتیکی، دیپلماسی و تحولات خاورمیانه، در المانیتور، به کالبدشکافی امضای رسمی پیمان دفاعی سهجانبه میان عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان در مکه مکرمه میپردازد. این پیمان که دومین ارتش بزرگ ناتو (ترکیه)، تنها قدرت هستهای جهان اسلام (پاکستان) و خادم حرمین شریفین (سعودی) را در قالب یک «بند دفاع جمعی» کنار هم قرار داده، واکنشی مستقیم به آسیبپذیری شدید ریاض در برابر پاتکهای موشکی، پهپادی و انسداد شریانهای بابالمندب و هرمز محسوب میشود.
نویسنده ابعاد این پیمان، واکنشها و محدودیتهای عملیاتی آن را در سه محور تبیین میکند:
۱. نمادگرایی مذهبی، نگرانی تلآویو و شکاف در واشنگتن
امضای این توافق در روز جمعه و در شهر مکه، پیام نمادین پررنگی از سوی سه قدرت بزرگ اهل سنت دارد؛ هرچند مقامات سعودی تاکید کردهاند که این اقدام به معنای تشکیل بلوک فرقهای نیست. با این حال، پژوهشگرانی چون گالیا لیندنشتروس از انستیتو تحقیقات امنیت ملی رژیم صهیونیستی (INSS) هشدار میدهند که این ائتلاف یک جبهه نظامی جدید در برابر رژیم صهیونیستی میگشاید و به دلیل ابعاد هستهای احتمالی میان اسلامآباد، آنکارا و ریاض، روند عادیسازی روابط (پیمان ابراهیم) …
