عصر ایران؛ ابوذر حقگو - سیونهمین اجلاس رؤسای آموزشوپرورش استانها با شعار «کیفیت، عدالت، هویت» برگزار شد؛ سه کلیدواژه که اگر بهدرستی فهم، صورتبندی و پیگیری شوند، میتوانند نقشه راه تحول واقعی در آموزشوپرورش باشند.
«کیفیت» ناظر به یادگیری عمیق و پایدار دانشآموزان است؛ «عدالت» به معنای تضمین فرصتهای واقعی و برابر یادگیری برای همه کودکان و نوجوانان؛ و «هویت» نیز مسئله تربیت نسلی است که احساس کرامت، تعلق، امید، مسئولیتپذیری و توانایی مشارکت در جامعه داشته باشد. اما با مرور اخبار، گزارشها و بازتابهای منتشرشده از اجلاس، بهسختی میتوان نشانهای روشن و عملی از پرداختن جدی، دقیق و نتیجهمحور به این سه مفهوم یافت.
گویی شعار اجلاس بر پیشانی برنامه نصب شده، اما هنوز به دستور کار اجرایی، مسئلههای مشخص، شاخصهای قابل سنجش، مسئولان معین و زمانبندی روشن تبدیل نشده است.
نه «کیفیت» بهعنوان مسئله محوری یادگیری دانشآموزان، نه «عدالت» بهعنوان رفع شکافهای واقعی آموزشی و نه «هویت» بهعنوان مسئله تربیت نسل جدید، آنگونه که باید در کانون گفتوگوها و تصمیمها قرار نگرفتهاند.
برگزاری اجلاس با حضور رئیسجمهور و مقامات ارشد کشور، طی سه روز در اردوگاه شهید باهنر تهران، با تنوع کمسابقه مدیران بیرونی و سطح بالای حضور مسئولان، در نوع خود قابل توجه بود.
حضور مقامها و مدیران دستگاههای گوناگون میتواند در اصل فرصتی برای جلب حمایت ملی از آموزشوپرورش باشد؛ اما همین حجم از حضور مدیران خارج از بدنه آموزشوپرورش، یک پرسش جدی ایجاد میکند:
آیا مدیران آموزشوپرورش، از سطح ستاد تا استان و منطقه، در میان برنامههای فشرده، تشریفات رسمی، دیدارها، سخنرانیها و ملاحظات ناشی از میزبانی این حجم از مسئولان، اساساً زمان و تمرکز کافی برای پرداختن به مسائل اصلی خود اجلاس، یعنی «کیفیت، عدالت و هویت»، داشتهاند؟
مسأله، مخالفت با حضور مسئولان یا نادیدهگرفتن اهمیت حمایت میاندستگاهی از آموزشوپرورش نیست. مساله، نسبت میان زمان، اولویت و خروجی است.
هنگامی که بخش قابل توجهی از ظرفیت یک نشست تخصصی صرف برنامههای رسمی، سخنرانیهای تشریفاتی و حضور مدیران بیرونی میشود، این خطر وجود دارد که مدیران آموزشی بهجای گفتوگوی عمیق و حرفهای درباره چالشهای مدرسه، …
