به گزارش اقتصادنیوز به نقل از شفقنا، آمریکا، سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا از اواخر دهه ۱۹۷۰، به دلایل مختلف تحریمهایی علیه تهران اعمال کرده، تحریمهای اقتصادی و ممنوعیتهای تجاری را به اجرا گذاشته و داراییهای ایران را مسدود کردهاند. از زمان آغاز جنگ در ماه فوریه، واشنگتن تحریمهای دریایی، انرژی و مالی بیشتری علیه ایران اعمال کرده و یک محاصره دریایی را نیز آغاز نموده است.
دادههای دفتر کنترل داراییهای خارجی وزارت خزانهداری آمریکا (اوفک) نشان میدهد که این نهاد از زمان آغاز دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ، بیش از ۱۰۰۰ فرد، کشتی و هواپیما را تحریم کرده است.
اقدامات اخیر، ناوگان نفتی ایران، شرکتهای بیمه کشتیرانی، نهادها و افرادی را که به ادعای واشنگتن، به تهران در دستیابی به سلاح کمک میکنند و همچنین صرافیهای دیجیتال را هدف قرار دادهاند و حدود ۵۰۰ میلیارد دلار رمزارز مرتبط با ایران را مسدود کردهاند.
کارشناسان میگویند دولت ترامپ همچنین میتواند گزینههای زیر را امتحان کند: تحریم پالایشگاههای مستقل چینی موسوم به «تیپات»
پالایشگاههای مستقل چینی که به «تیپات» معروف هستند، یکچهارم ظرفیت پالایش نفت پکن را در اختیار دارند. این پالایشگاهها با حاشیه سود اندک و گاهی حتی با حاشیه سود منفی فعالیت میکنند.
بر اساس دادههای سال ۲۰۲۵ شرکت تحلیل اطلاعات کپلر، چین بیش از ۸۰ درصد نفت صادراتی ایران را خریداری میکند. پالایشگاههای مستقل بخش بزرگی از این تجارت را جذب میکنند و به همین دلیل در معرض «اقدامات ثانویه» قرار دارند؛ اقداماتی که نهادهایی را که به یک هدف اصلی تحریمها کمک میکنند، مجازات مینمایند.
کارشناسان امور مربوط به تحریمها میگویند تحریمهای قبلی آمریکا باعث شده است پالایشگاههای مستقل بزرگتر از خرید نفت ایران منصرف شوند. اما پالایشگاههای مستقل تا حدی از این فشار مصون هستند، زیرا ارتباط و وابستگی محدودی به نظام مالی واشنگتن دارند. تحریم بانکهای چینی
دفتر کنترل داراییهای خارجی آمریکا، تحریمهای ثانویهای را علیه نهادهای کوچکتر مستقر در چین و هنگکنگ اعمال کرده است؛ نهادهایی که واشنگتن مدعی است میلیاردها دلار از درآمدهای نفتی ایران را جابهجا کرده و به تأمین مالی خرید تسلیحات …
