
سوسن پرور از آن بازیگرانی است که مسیر کاریاش شبیه یک خط مستقیم نبوده؛ از کارگردانی تئاتر در اراک و نمایشهایی که گاه با وجود موفقیت، به سرنوشت دشواری دچار شدند تا رسیدن به تلویزیون با «بزنگاه»، درخشش در «بوتاکس» و حضور متفاوت در «جوکر»، هر مقطع از کارنامه او داستانی جداگانه دارد.
خانم پرور در گفتوگویی درباره سالهای فعالیتش از تجربههایی گفته که کمتر از آنها سخن گفته شده است؛ از نمایش «توالت» که آن را «نوزادی زیبا که در آغوشم مُرد» مینامد تا روزهایی که پس از مهاجرت از اراک به تهران، برای گذران زندگی پشت صندوق یک پیتزافروشی ایستاد.
او میگوید نقطه تغییر زندگیاش زمانی بود که مادرش او را در همان پیتزافروشی دید و پرسید: «سوسن! تو اینجا واقعا خوشحالی؟»؛ جملهای که به گفته پرور هنوز هم او را متاثر میکند و باعث شد دوباره مسیر هنر را دنبال کند.
بازی در نقش «سیاه» در نمایش «عروسی حاکم ملایر با دختر شاه پریون» یکی از اتفاقهای مهم مسیر او بود؛ نقشی که کمتر زنان در آن حضور داشتهاند و تحسین داود فتحعلیبیگی را برایش به همراه داشت. پس از آن، انتخاب رضا عطاران برای نقش «فریده» در سریال «بزنگاه» سکوی پرتابی شد که او را به مخاطبان گسترده تلویزیون معرفی کرد.
پرور درباره ماندگاری …












