به گزارش آفتاب نیوز،
امین عربی- هر جامعهای در شرایط ثبات اقتصادی، تنها مجموعهای از اعداد و قیمتها نیست، بلکه شبکهای از اعتماد، آرامش و همکاری میان مردم است. ثبات قیمتها به افراد اجازه میدهد برای آینده برنامهریزی کنند، پسانداز داشته باشند، سرمایهگذاری کنند و با اطمینان خاطر تصمیم بگیرند.
در چنین اقتصادی، درآمد خانوار با تناسبی منطقی میان نیازهای مختلف تقسیم میشود. بخشی از درآمد صرف خوراک، بخشی صرف مسکن، آموزش، بهداشت، پوشاک و تفریح میشود و اگر درآمد اندکی بیش از هزینهها باشد، پسانداز یا سرمایهگذاری نیز امکانپذیر خواهد بود. خانوادهها مجبور نیستند هر روز نگران تغییر قیمتها باشند و میتوانند بر کیفیت زندگی و آینده فرزندان خود تمرکز کنند.
این آرامش در بازار نیز دیده میشود. فروشنده با اطمینان از اینکه کالا را با قیمتی قابل پیشبینی جایگزین خواهد کرد، تنها به سود کوتاهمدت نمیاندیشد. او برای حفظ مشتری، ایجاد رابطهای پایدار و افزایش اعتبار خود، تخفیف میدهد، از بخشی از سود خود صرفنظر میکند و گاه قیمت را به نفع مشتری گرد میکند.
برای مثال، اگر قیمت کالایی ۱۰٫۴ واحد باشد، فروشنده ممکن است آن را ۱۰ واحد محاسبه کند. این چهار دهم واحد تنها یک عدد نیست؛ نشانهای از اعتماد، آرامش و اطمینان به آینده است. فروشنده میداند که این گذشت کوچک، در آینده با بازگشت دوباره مشتری جبران خواهد شد.
در چنین فضایی، رقابت بر پایه کیفیت، خوشرفتاری، نوآوری و جلب رضایت مشتری شکل میگیرد، نه بر پایه نگرانی از فردا. مشتری نیز با اعتماد خرید میکند و فروشنده با اطمینان میفروشد. نتیجه این تعامل، افزایش سرمایه اجتماعی، تقویت همکاری و رشد فعالیتهای مولد است.
بنابراین، مهمترین ویژگی اقتصاد باثبات، ثبات قیمتها نیست؛ بلکه ثبات رفتار انسانهاست. هنگامی که آینده قابل پیشبینی باشد، اعتماد جایگزین ترس، همکاری جایگزین رقابت مخرب و برنامهریزی بلندمدت جایگزین تصمیمهای شتابزده میشود. در چنین جامعهای، پول تنها وسیله مبادله است، نه منشأ اضطراب و نگرانی. اما این تعادل، آرامآرام و نه یکباره، با ورود تورم دگرگون میشود؛ پدیدهای که ابتدا قیمتها را تغییر نمیدهد، بلکه ذهن انسانها را تغییر میدهد. تورم؛ آغاز تغییر رفتارهای اقتصادی و اجتماعی
تورم …
