به گزارش پایگاه خبری بازار سرمایه ایران (سنا)، اگر به بازارهای مالی به خصوص بازارهای سهام علاقهمند باشید، حتما تاکنون هم اسم وارن بافت را زیاد شنیدهاید و هم میدانید که بازار سهام در بورسهایی نظیر نیویورک و سئول رکوردهایی قابل توجه را در یکی دو سال اخیر به ثبت رسانده است؛ رکوردهایی که بیش از هر چیز از توسعه هوش مصنوعی و کامیابی سهام مربوط به زنجیره ارزش این صنعت نوپا ناشی میشود.
عواملی از این دست در کنار افزایش تورم به خصوص در بخش انرژی سبب شده تا توجه سرمایه گذاران بار دیگر به پرتفوی وارن بافت و نظرات او راجع به حباب هوش مصنوعی جلب شود. البته وارن بافت سقوط بازار سهام نیویورک را پیشبینی نکرده است. با این حال، شاخصی که او زمانی از آن بهعنوان «احتمالاً بهترین معیار واحد برای سنجش سطح ارزشگذاری بازار در هر مقطع زمانی» یاد کرده بود، اکنون به بالاترین سطح تاریخ خود رسیده است. پرسش اینجاست که تا چه اندازه باید نگران بود؟
«پیشگوی اوماها» این جمله را حدود ۲۵ سال پیش، زمانی که ۷۱ سال داشت، مطرح کرد. اما امروز به نظر میرسد «شاخص بافت» نیازمند بازنگری باشد.
این شاخص از تقسیم ارزش کل بازار سهام آمریکا که با شاخص ویلشایر۵۰۰۰ نمایندگی میشود، بر اندازه اقتصاد ایالات متحده (تولید ناخالص داخلی) به دست میآید.
در حال حاضر این نسبت به حدود ۲۳۰ درصد رسیده است؛ در حالی که پیش از ترکیدن حباب داتکام، حدود ۱۵۰ درصد بود. البته از آن زمان تغییرات زیادی رخ داده است؛ اما تفاوت مهمتر آن است که شرکتهای آمریکایی امروز بسیار بیشتر از گذشته درآمد خود را از کشورهای دیگر دریافت میکنند.
به باور کارشناسان که سهم درآمدهای خارجی شرکتها بهشدت افزایش یافته است، بنابراین این شاخص دیگر آنقدر که باید دقیق نیست.
به گفته او، مقایسه درآمدهای جهانی شرکتها با اقتصاد داخلی آمریکا، از هر ۲ جهت موجب ایجاد انحراف میشود. به همین دلیل او اصلاحاتی بر این شاخص اعمال کرده که از جمله آنها، وزندهی شرکتها بر اساس سهم درآمدشان از بازار آمریکا است.
بر این أساس ۲ نکته وجود دارد. نکته اول اینکه پس از این تعدیلات، …
