قصور پزشكي يكي از حساس ترين موضوعات نظام سلامت است؛ پديده اي كه در آن مرز ميان خطاي ناخواسته، بي احتياطي، بي مبالاتي و حتي دخالت افراد فاقد صلاحيت، گاه جان و سلامت بيماران را با خطرات جبران ناپذير روبرو مي كند . اگرچه هر ساله هزاران پرونده در كميسيون هاي پزشكي قانوني با موضوع شكايت از خدمات درماني تشكيل مي شود، اما بررسي اين پرونده ها نشان مي دهد كه همه آنها ناشي از عملكرد پزشكان متخصص يا مراكز درماني رسمي نيست . در سال هاي اخير، گسترش فعاليت افراد غيرمتخصص، مراكز درماني غيرمجاز و به اصطلاح « زيرزميني » به يكي از چالش هاي جدي حوزه سلامت تبديل شده؛ چالشي كه نه تنها آمار قصور و آسيب هاي درماني را افزايش داده، بلكه اعتماد عمومي به خدمات پزشكي را نيز تحت تأثير قرار داده است . در شرايطي كه تقاضا براي خدماتي مانند جراحي هاي زيبايي، دندانپزشكي، تزريق ژل و بوتاكس، ليزر، كاشت مو و ساير اقدامات درماني و زيبايي افزايش يافته، همزمان بازار فعاليت افراد فاقد مجوز نيز رونق گرفته است . بسياري از اين خدمات در محيط هايي ارايه مي شود كه نه استانداردهاي بهداشتي لازم را دارند، نه تجهيزات مناسب و نه حضور پزشك متخصص . آرايشگاه ها، سالن هاي زيبايي، باشگاه هاي ورزشي و حتي واحدهاي مسكوني در برخي موارد به مراكزي براي انجام اقدامات درماني تبديل شده اند؛ اقداماتي كه گاهي با تبليغات گسترده در شبكه هاي اجتماعي، تخفيف هاي وسوسه كننده و وعده هاي غيرواقعي، افراد را به سمت خود جذب مي كنند .
روند پيگيري حقوقي پرونده هاي قصور پزشك پيچيده است
پيامد چنين روندي تنها به نارضايتي از نتيجه درمان محدود نمي شود . بسياري از مراجعه كنندگان به اين مراكز با عوارضي همچون عفونت …
