بازار کار ایران در حالی با کاهش شغلهای تماموقت و افزایش اشتغال ناقص مواجه شده که مساله اشتغال دیگر تنها به داشتن یا نداشتن شغل محدود نمیشود. کاهش درآمد و گسترش مشاغل کمکیفیت و ناپایدار باعث شده بخشی از شاغلان، با وجود داشتن عنوان شغلی، همچنان برای تامین هزینههای زندگی با مشکل مواجه باشند.
به گزارش ایسنا، آخرین نتایج طرح آمارگیری نیروی کار مرکز آمار ایران از بهار ۱۴۰۵، نشان میدهد که چالش اصلی بازار کار کشور، دیگر فقط «داشتن یا نداشتن شغل» نیست، بلکه کیفیت و پایداری اشتغال نیز به یکی از مسائل جدی تبدیل شده و نهایتا روی معیشت جامعه، خصوصا بخش کارگری تاثیر منفی دارد.
براساس گزارشهای رسمی، ۸.۵درصد از جمعیت شاغل ۱۵ ساله و بیشتر، به دلایل اقتصادی ازجمله رکود کاری، فصلی بودن فعالیت یا نیافتن کار با ساعت بیشتر، کمتر از ۴۴ ساعت در هفته کار کردهاند و آماده پذیرش کار اضافی بودهاند. این شاخص که با عنوان «اشتغال ناقص» شناخته میشود، بیانگر وضعیت «کمکاری اجباری» برای بخش قابل توجهی از نیروی کار است. در نقطه مقابل، ۳۷.۸درصد از شاغلان بیش از ۴۹ ساعت در هفته مشغول به کار بودهاند. این شکاف ساعات کاری نشاندهنده توزیع نامتوازن فرصتهای شغلی و فشار مضاعف بر بخشی از نیروی کار در کنار وجود بیکاری پنهان در
بخش دیگر است.
جمعیت شاغل کشور در بهار ۱۴۰۵ به ۲۴ میلیون و ۶۷۲هزار نفر رسیده که نسبت به بهار سال قبل، حدود ۴۵۰هزار نفر کاهش نشان میدهد. در همین دوره، نرخ بیکاری به ۹.۱درصد افزایش یافته و نرخ مشارکت اقتصادی نیز ۰.۵ واحد درصد افت کرده است. در میان تمامی بخشها، «صنعت» بیشترین آسیب را دیده و سهم آن از کل اشتغال به ۳۱درصد کاهش یافته، در حالی که بخش خدمات با ۵۳.۸درصد همچنان بیشترین سهم را دارد.
ریزش 269هزار بیمهپرداز در تابستان سال گذشته
در این رابطه «حسین رجبپور» پژوهشگر اقتصادی، ضمن اشارهای به آثار جنگ بر بازار کار معتقد است: «در جنگ ۱۲ روزه در بخش کشاورزی حدود سه هزار نفر از بیمهپردازان کم شدند، در صنعت ۴۷هزار نفر و در خدمات ۲۱۶هزار نفر کاهش داشتیم. در مجموع …
![[کامران نرجه] ذینفعان تأمین اجتماعی صبور باشند](/news/u/2026-08-23/ettelaat-n4nc3.jpg)
