رامتین موثق
در همان روزهای ابتدایی سال 1405، بازار مسکن ایران وارد بحران عظیمی شد و با گذشت 5 ماه، فاز رکود تورمی این بازار، به مرزهای جدیدی رسیده است. با وجودی که مشتری و تقاضایی در این بازار وجود ندارد، اما قیمتها همچنان افزایشی هستند و امید به خانهدار شدن مردم بیش از پیش، کاهش یافته است. انبوهسازان و دیگر عرضهکنندگان مسکن هم در این میان، نسبت به رکود فعالیتهای ساختوساز، نبود سرمایهگذاری در این حوزه، افزایش 100 درصدی قیمت مصالح و ... شکایت دارند.
با وجود تمام این مشکلات، در روزهای پایانی هفته گذشته اعلام شد که طرح «فروش سانتیمتری مسکن» با نام «طرح خانهریز» توسط شهرداری راهاندازی شده است و این سیاست میتواند از ارزش پول مردم مقابل تورم، به خصوص تورم ساختمان، محافظت کند. آنچه شهرداری با تبلیغات زیاد و بقیه پلتفرمهای سرمایهگذاری بهشکل چراغ خاموش راهاندازی کردهاند، در اصطلاح اقتصادی یک مدل «تامین مالی خرد» یا «فروش متری مسکن» به شمار میرود. در این الگوریتم مالی، پروژه ساختوساز به داراییهای بسیار کوچک (حتی در حد چند سانتیمتر یا چند دهم متر) تقسیم میشود. خریدار با پرداخت مبالغ خرد، مالک بخشی از ارزش ریالی آن پروژه میشود ولی قرار نیست الزاما کلید یک واحد مسکونی را تحویل بگیرد.
آغاز انتقادات به فروش سانتیمتری مسکن
البته قبل از راهاندازی این طرح، درباره طرحهای دیگری نیز مانند فروش خانه 25 متری یا فروش متری مسکن صحبت شده بود و تمام این سیاستها، با انتقادات کارشناسان همراه بوده است.
تحلیلگران عموما مطرح میکنند که راهاندازی چنین طرحهایی بهمثابه پذیرش قیمتهای نجومی بازار مسکن، توسط نهادهای رسمی است در صورتی که وظیفه این نهادها، تامین ثبات در بازار مسکن است تا خریداران واقعی بتوانند نیازهای مصرفی خود را تامین کنند. همچنین انتقاد دیگر متوجه ماهیت سفتهبازانه این طرح در بورس است چرا که در این سالها، یکی از عوامل مخرب در بازار مسکن، رواج سفتهبازی در این بازار بوده به صورتی که مسکن …
