
به گزارش مردم سالاری آنلاین، واقعیت این است که همه فروشندگان انگیزه یکسانی ندارند. برخی با هدف تأمین هزینه خدمات زیبایی مانند کاشت ابرو یا لمینت مو دست به این کار میزنند و برخی دیگر، تحت فشار مشکلات اقتصادی، فروش مو را راهی برای کسب درآمد میبینند. با این حال، خرید و فروش بخشی از بدن که سالها نمادی از زیبایی، هویت و اعتمادبهنفس زنان بوده، تنها یک معامله ساده نیست؛ معاملهای که میتواند ابعاد روانشناختی، اجتماعی و حتی حقوقی قابل تأملی داشته باشد. در این گزارش، نگاهی به زوایای مختلف این پدیده و پیامدهای آن خواهیم داشت.
موهایم را برای تامین هزینههای شخصی فروختم
یک دختر جوان که تجربه فروش مو را دارد در گفتوگو با ایسنا گفت: موهایم را فروختم برای این که پول داشته باشم و بتوانم برای خودم چیزی بخرم.
وی افزود: در آن لحظه احساس ناراحتی چندانی نداشتم و به چشم یک معامله ساده به آن نگاه میکردم اما وقتی آرایشگر موهایم را از ته زد و یک موی پسرانه کج و کوله برایم باقی گذاشت، تازه متوجه شدم چه کردهام.
این دختر جوان ادامه داد: دو سال تمام طول کشید تا موهایم دوباره قد بکشند و از آن حالت پسرانه خارج شوند، آن روزها از نگاههای مردم واهمه داشتم؛ حس میکردم همه میدانند موهایم را فروختهام و این فکر، آزاردهندهترین بخش ماجرا بود و امروز هم وقتی موهای بلند دیگران را میبینم، افسوس میخورم و شدیداً پشیمانم.
وی گفت: در آن زمان پنج میلیون تومان در ازای فروش موهایم گرفتم؛ پولی که نه آنقدر زیاد بود که مشکلاتم را حل کند و نه آنقدر کم که مرا از انجام این کار پشیمان کند.
انگیزهام از فروش، فشار مشکلات مالی نبود
فروشنده دیگری در گفتوگو با ایسنا تجربهاش را اینطور روایت کرد: من موهای خود و دختر هفت سالهام را فروختم و با پولش برایش یک تخت خواب نو خریدم؛ برخلاف بسیاری انگیزهام از این فروش مشکلات مالی نبود بلکه دخترم به تازگی مدرسه میرفت و شستوشو و نگهداری از موهای بلندش برایش دشوار شده بود از طرفی خودم نیز هیچگاه به موی بلند علاقهی چندانی نداشتم.
وی افزود: به همین دلیل …









![[کامران نرجه] ذینفعان تأمین اجتماعی صبور باشند](/news/u/2026-08-23/ettelaat-n4nc3.jpg)


