دیدارنیوز: حضور مسعود پزشکیان، رئیسجمهور، محمدرضا ظفرقندی، وزیر بهداشت، معاون اجرایی رئیسجمهور و معاون امور زنان و خانواده ریاستجمهوری، در کنار شماری از چهرههای سیاسی و اجتماعی، این نشست را از یک گردهمایی صنفی فراتر برد. اما شاید مهمتر از ترکیب حاضران، مضمون مشترک سخنرانیها بود؛ اینکه ایران برای بازسازی به آرامش نیاز دارد، جنگ باید دفاع از کشور تلقی شود و در عین حال صلح برای آینده کشور حفظ شوند.
«زخم دیماه هنوز بهبود پیدا نکرده است»
علی تاجرنیا، از اعضای اصلی انجمن اسلامی پزشکان و ستاد پزشکان، سخنرانی خود را با تأکید بر وضعیت اجتماعی کشور آغاز کرد. او هشدار داد که تصور اینکه زخمی که در دیماه بر بدن جامعه نشسته، بهبود پیدا کرده، اشتباه است.
تاجرنیا روندی را که از اعتراضات آبان ۱۳۹۸ آغاز شد و در نهایت به تحولات دیماه رسید، به عنوان زنجیرهای از اتفاقات اجتماعی و سیاسی مورد اشاره قرار داد و گفت نمیتوان بدون توجه به ریشههای این زخمها انتظار داشت جامعه به سرعت به وضعیت عادی بازگردد.
از نگاه او، اولویت رئیسجمهور نباید جلب رضایت کسانی باشد که خود بخشی از مشکلات موجود هستند. او با اشاره به جریانهای موسوم به «دلواپس» تأکید کرد که این گروهها نباید به مهمترین دغدغه دولت تبدیل شوند.
پیام اصلی تاجرینیا در واقع خطاب به پزشکیان این بود که دولت باید بیش از هر چیز به اکثریت مردم توجه کند. او بر این نکته تأکید داشت که ایران پس از جنگ و بحرانهای اجتماعی گذشته، بیش از هر زمان دیگری به آرامش نیاز دارد؛ آرامشی که بتواند امکان بازسازی اقتصادی، اجتماعی و ترمیم اعتماد عمومی را فراهم کند.
صلح؛ نه به معنای کنار گذاشتن دفاع
یکی از نکات قابل توجه این نشست، تأکید همزمان سخنرانان بر «دفاع مقتدرانه» و «صلح عزتمندانه» بود. در ادبیات سیاسی مطرحشده در این جلسه، جنگ اخیر به عنوان جنگی پیشدستانه از سوی ایران تعریف نمیشد. بلکه دفاع از کشور در برابر حمله تلقی میشود. به همین دلیل، مخالفت با جنگ در میان سخنرانان به معنای مخالفت با دفاع از ایران نبود.
مسئله اصلی، آینده پس از جنگ بود. اگر جنگ پایان یافته یا متوقف شده است، چگونه میتوان شرایطی ایجاد کرد که ایران فرصت بازسازی، توسعه و ترمیم زخمهای اجتماعی را پیدا کند؟
تاجرنیا، …
