چهارشنبه, ۱۳ فروردین, ۱۳۹۹ / 1 April, 2020

مجله ویستا

زهی گشوده کمند بلا سلاسل مویت


زهی گشوده کمند بلا سلاسل مویت    مهی نبوده بر اوج علا مقابل رویت
خوشم به لطف سگ درگهت که در شب محنت    رهی نموده ز روی وفا به سایل کویت
طرب فزا شده دشت جنون که خاک من آنجا    بباد رفته ز سم سمند بادیه پویت
رواج مشگ ختن چون بود که هست صبا را    هزار نافه گشائی ز جعد غالیه بویت
نهان ز غیر حدیث صبا بپرس خدا را    دمی که آید ازین ناتوان خسته به سویت
اگر به زلف تو بستم دلی مرنج که هر سو    یکی نه صد دل دیوانه بسته است به مویت
مرا چه غم که دل خسته رام شد به غم تو    درین غمم که مبادا شود رمیده ز خویت
تو دست برده به چوگان و خلق بهر تماشا    ز هر طرف سوی میدان به سر دویده چو گویت
وصال اگر طلبد محتشم بس این که بر آن کو    دمی برآئی و بیند ز دور روی نکویت

همچنین مشاهده کنید
 وبگردی


 از میان خبرها




وبگردیسایر منابعسایت مجله شبکهروزنامه اعتمادسایت آفتاب نیوزسایت ورزش سهروزنامه جمهوری اسلامیخبرگزاری فارسسایت خبر ورزشیسایت نامه نیوز