جمعه, ۷ اردیبهشت, ۱۴۰۳ / 26 April, 2024
مجله ویستا

یک نظر دوش از شکنج زلف او دزدیده‌ام


یک نظر دوش از شکنج زلف او دزدیده‌ام    زیر هر تار صد شکنجی جهان جان دیده‌ام
دوش از آن سودا که جانم ز آن میان گوئی کجاست    مرغ و ماهی آرمید و من نیارامیدم
بی‌میانجی زبان و زحمت گوش آن زمان    لابه‌ها بنموده‌ام لبیک‌ها بشنیده‌ام
گوهری کز چشم من زاد آفتاب روی تو    هم به دست اشک در پای غمش پاشیده‌ام
از نحیفی همچو تار رشته‌ام در عقد او    لاجرم هم بستر اویم وز او پوشیده‌ام
گرچه آن خوش لب جهان خرمی را برفروخت    من به دندان محنت او را به جان بخریده‌ام
او مرا بی‌زحمت من دوست دارد زین قبل    دشمن خاقانیم تا مهر او بگزیده‌ام


همچنین مشاهده کنید