چهارشنبه, ۱۳ فروردین, ۱۳۹۹ / 1 April, 2020

مجله ویستا

من که باشم که به تن رخت وفای تو کشم


من که باشم که به تن رخت وفای تو کشم    دیده حمال کنم بار جفای تو کشم
ملک الموت جفای تو ز من جان ببرد    چون به دل بار سرافیل وفای تو کشم
چکند عرش که او غاشیه‌ی من نکشد    چون به جان غاشیه‌ی حکم و رضای تو کشم
چون زنان رشک برند ایمنی و عافیتی    بر بلایی که به جای تو برای تو کشم
نچشم ور بچشم باده ز دست تو چشم    نکشم ور بکشم طعنه برای تو کشم
گر خورم باده به یاد کف دست تو خورم    ور کشم سرمه ز خاک کف پای تو کشم
جز هوا نسپرم آنگه که هوای تو کنم    جز وفا نشمرم آنگه که جفای تو کشم
بوی جان آیدم آنگه که حدیث تو کنم    شاخ عز رویدم آنگه که بلای تو کشم
به خدای ار تو به دین و خردم قصد کنی    هر دو را گوش گرفته به سرای تو کشم
ور تو با من به تن و جان و دلم حکم کنی    هر سه را رقص کنان پیش هوای تو کشم
من خود از نسبت عشق تو سنایی شده‌ام    کی توانم که خطی گرد ثنای تو کشم

همچنین مشاهده کنید
 وبگردی


 از میان خبرها




وبگردیسایر منابعسایت مجله شبکهروزنامه اعتمادسایت آفتاب نیوزسایت ورزش سهروزنامه جمهوری اسلامیخبرگزاری فارسسایت خبر ورزشیسایت نامه نیوز