یکشنبه, ۲۷ مرداد, ۱۳۹۸ / 18 August, 2019
مجله ویستا

ایضا در مرثیه‌ی خانواده‌ی خود


راز دلم جور روزگار برافکند    پرده‌ی صبرم فراق یار برافکند
این همه زنگار غم بر آینه‌ی دل    فرقت آن یار غم‌گسار برافکند
خانه‌ی بام آسمان که سینه‌ی من بود    قفل غمش هجر یار غار برافکند
زلزله‌ی غم فتاد در دل ویران    سوی مژه گنج شاهوار برافکند
گنج عزیز است عمر آه که گردون    نقب به گنج عزیز خوار برافکند
من همه در خون و خاک غلطم و از اشک    خون دلم خاک را نگار برافکند
غصه همه قسم من فتاد که ناگاه    قرعه‌ی غم دست روزگار برافکند
دل به سر بیل غم درخت طرب را    بیخ و بن از باغ اختیار برافکند
سوزن امید من به دست قضا بود    بخیه از آنم به روی کار برافکند
رشته‌ی جان صد گرده چو رشته‌ی تب داشت    غم به دل یک گره هزار برافکند
جامه‌ی جان هم به دست گازر غم ماند    داغ سیاهش هزار بار برافکند
در پس زانو چو سگ نشینم کایام    بر دل سگ‌جان مرا غبار برافکند
نعره زنان چون نمک بر آتشم ایرا    غم نمکم بر دل فگار برافکند
از دم سردم صدا به کوه درافتاد    لرزه‌ی دریا به کوهسار برافکند
شورش دریای اشک من به زمین رفت    بر تن ماهی شکنج مار برافکند
چرخ که دود دلم پلنگ تنش کرد    خواب به بختم پلنگ‌وار برافکند
بسته‌ی خواب است بخت و خواب مرا غم    بست و به دریای انتظار برافکند
چرخ نهان کش که پرده ساز خیال است    پرده‌ی خاقانی آشکارا برافکند
همچنین مشاهده کنید


 مرور روزنامه‌ها

 گزارش / تحلیل



 وبگردی
 از میان خبرها




سایر منابعسایت زومیتروزنامه شهروندخبرگزاری مهرروزنامه همدلی