دوشنبه, ۲۲ مهر, ۱۳۹۸ / 14 October, 2019
مجله ویستا

مطلع دوم


کار من بالا نمی‌گیرد در این شیب بلا    در مضیق حادثاتم بسته‌ی بند عنا
می‌کنم جهدی کزین خضرای خذلان بر پرم    حبذا روزی که این توفیق یابم حبذا
صبح آخر دیده‌ی بختم چنان شد پرده در    صبح اول دیده‌ی عمرم چنان شد کم بقا
با که گیرم انس کز اهل وفا بی‌روزیم    من چنین بی‌روزیم یا نیست در عالم وفا
در همه شروان مرا حاصل نیامد نیم دوست    دوست خود ناممکن است ایکاش بودی آشنا
من حسین وقت و نااهلان یزید و شمر من    روزگارم جمله عاشورا و شروان کربلا
ای عراق الله جارک نیک مشعوفم به تو    وی خراسان عمرک الله سخت مشتاقم تو را
گرچه جان از روزن چشم از شما بی‌روزی است    از دریچه‌ی گوش می‌بیند شعاعات شما
عذر من دانید کاینجا پای بست مادرم    هدیه‌ی جانم روان دارید بر دست صبا
تشنه‌ی دل تفته‌ام از دجله آریدم شراب    دردمند زارم از بغداد سازیدم دوا
بوی راحت چون توان برد از مزاج این دیار    نوشدارو چون توان جست از دهان اژدها
پیش ما بینی کریمانی که گاه مائده    ماکیان بر در کنند و گربه در زندان سرا
گر برای شوربائی بر در اینها شوی    اولت سکبا دهند از چهره آنگه شوربا
مردم ای خاقانی اهریمن شدند از خشم و ظلم    در عدم نه روی، کانجا بینی انصاف و رضا

همچنین مشاهده کنید
 وبگردی


 از میان خبرها




خبرگزاری ایرناروزنامه همشهریسایت خبرآنلاینسایت ورزش سهخبرگزاری تسنیم