یادی از فراری F355، آخرین سوپراسپرت آنالوگ مارانلو

پدال/ رانندگی با فراری‌های قدیمی معمولاً ترسناک است اما F355 داستانی متفاوت دارد؛ این ترکیبی از خشونت آنالوگ و آرامش مدرن است که هنوز هم بی‌رقیب است.
 
رانندگی روزمره با یک فراری کلاسیک، کار هر کسی نیست. ترافیک شهری برای این اسب‌های سرکش عذاب‌آور است و هزینه سرویس آن‌ها می‌تواند سرسام‌آور باشد اما در تاریخچه درخشان مارانلو، چند مدل وجود دارند که قواعد بازی را تغییر دادند. یکی از بهترین مثال‌ها، مدل جاودانه F355 است. این خودرو نه‌تنها تمام هیجانی که از نشان اسب رقصان انتظار دارید را فراهم می‌کند، بلکه سطحی از راحتی و قابلیت اطمینان را ارائه می‌دهد که برای یک سوپراسپرت دهه نودی عجیب به نظر می‌رسد. بیش از ۳۰ سال از معرفی این مدل می‌گذرد اما F355 همچنان ترکیبی جادویی از عملکرد خالص مکانیکی و رفتار متمدنانه شهری است.

اصلاح اشتباهات گذشته
در سال ۱۹۸۹ فراری مدل ۳۴۸ را جایگزین سری محبوب ۳۰۸/۳۲۸ کرد. اگرچه طراحی ظاهری مدرن شده بود اما ۳۴۸ با نقدهای تندی مواجه شد. فرمان سفت و گیج‌کننده، سیستم تعلیق خشک و تمایل به بیش‌فرمانی، آن را به خودرویی تبدیل کرده بود که راندنش لذت چندانی نداشت. فراری ۳۴۸ به عنوان مدل پایه، باید در دسترس‌تر از پرچمدارانی مثل F40 می‌بود اما در عمل مثل خودروهای دهه ۷۰ میلادی، قدیمی و خشن احساس می‌شد. این ضعف در برابر رقبای ارزان‌تر و چابکی مثل هوندا NSX که در سال ۱۹۹۰ معرفی شد، کاملاً به چشم می‌آمد اما همه چیز با بازگشت لوکا دی مونتزمولو به ریاست فراری در اواخر سال ۱۹۹۱ تغییر کرد. او بلافاصله دستور بازنگری کامل ۳۴۸ را صادر کرد؛ پروژه‌ای که هدفش تبدیل کردن آن به یک خودروی اسپرت واقعی برای دهه ۹۰ بود و در نهایت به تولد F355 منجر شد.

جهش بزرگ تکنولوژی و طراحی
زمانی که F355 در نمایشگاه ژنو ۱۹۹۴ رونمایی شد، منتقدان را شگفت‌زده کرد. بدنه خودرو که توسط پینین‌فارینا طراحی شده بود، خطوط کلاسیک ۳۴۸ را با المان‌های تهاجمی‌تر ترکیب کرد. این خودرو حتی امروز هم از هر زاویه‌ای خیره‌کننده و مدرن‌تر از سن واقعی‌اش به نظر می‌رسد. اما تغییرات اصلی در زیر پوسته رخ داده بود. اضافه شدن فرمان هیدرولیک، مانور دادن با این خودرو را به‌شدت آسان کرد. سیستم تعلیق مستقل با کمک‌فنرهای الکترونیکی جدید، به راننده اجازه می‌داد بین حالت‌های راحت و اسپرت انتخاب کند. همچنین علاوه بر گیربکس دستی که حالا دقیق‌تر و نرم‌تر شده بود، خریداران می‌توانستند گیربکس نیمه‌اتوماتیک F1 با پدال‌های پشت فرمان را سفارش دهند؛ تکنولوژی‌ای که برای اولین بار در یک فراری جاده‌ای استفاده می‌شد.  

قلب تپنده؛ شاهکاری که فریاد می‌کشد
ستاره اصلی نمایش F355، پیشرانه ارتقاء‌یافته بود. موتور V8 که حجم آن از ۳.۴ به ۳.۵ لیتر افزایش یافته بود، به سرسیلندرهای جدید با ۵ سوپاپ برای هر سیلندر مجهز شد و نتیجه تولید قدرت ۳۷۵ اسب بخار در دور موتور دیوانه‌وار ۸,۲۵۰ rpm بود. شاید این اعداد با استانداردهای امروزی معمولی به نظر برسند اما حس و حال این موتور تکرارنشدنی است. F355 در دورهای پایین آرام و متین است اما وقتی عقربه دورسنج از ۸ هزار rpm عبور می‌کند، صدای اگزوز آن مو را به تن سیخ می‌کند. شتاب صفر تا ۹۷ کیلومتر این خودرو حدود ۴.۷ ثانیه و حداکثر سرعت آن ۲۹۵ کیلومتر بر ساعت است که برای آن دوران فوق‌العاده بود. 

تجربه رانندگی؛ تعادل بین جنون و آرامش
F355 با وجودی که سه دهه از تولدش می‌گذرد اما همچنان رانندگی پرهیجانی را ارائه می‌دهد. وجود فرمان هیدرولیک و ABS در کنار نبود سیستم کنترل کشش، آن را به یک کلاسیک آنالوگ تمام‌عیار تبدیل کرده است. این خودرو در جاده‌های کوهستانی مانند یک گرند تورر راحت عمل می‌کند اما یک دنده معکوس و فشردن پدال گاز کافی است تا ذات وحشی اسب مارانلو بیدار شود. F355 مثل خودروهای مدرن بی‌روح نیست و هر پیچی را به یک چالش لذت‌بخش تبدیل می‌کند. این سوپراسپرتی سریع، چابک است که البته نیازمند مهارت راننده خواهد بود.  

قالی کرمان دنیای سوپرکارها
فراری بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۹ حدود ۱۱,۲۷۳ دستگاه از این مدل تولید کرد. با اینکه F355 خودروی کمیابی نیست، اما پیدا کردن نمونه‌های سالم آن دشوار و گران است. ارزش این خودروها در بازار جهانی رو به افزایش است و اغلب بالای ۱۰۰ هزار دلار قیمت‌گذاری می‌شوند. نسخه‌های مجهز به گیربکس دستی کلاسیک با کارکرد پایین، حتی مرز ۲۰۰ هزار دلار را نیز رد می‌کنند. F355 همچنان به عنوان یکی از بهترین فراری‌های تاریخ برای رانندگی خالص شناخته می‌شود.