کابوس بزرگ آرسنال را رها نمی‌کند؛ بای‌ بای قهرمانی!

ورزش 3/میکل آرتتا با ماموریتی بسیار دشوار برای بازگرداندن جام قهرمانی به آرسنال روبرو است.
 میکل آرتتا امیدوار است تیمش بار دیگر برتری‌اش در کورس قهرمانی را از دست ندهد. شکست مقابل منچستریونایتد، فضای ورزشگاه امارات را به‌ شدت متشنج کرده و رویای بالا بردن جام قهرمانی رقابت‌های لیگ برتر انگلیس و برگزاری رژه اتوبوس قهرمانی در ایزلینگتون را با خطر مواجه کرده است.
نگرانی فعلی این است که تاریخ بار دیگر تکرار شود. تیم آرتتا همچنان با چهار امتیاز اختلاف نسبت به منچسترسیتی در صدر جدول لیگ برتر قرار دارد اما اگر توپچی‌ها در سه بازی اخیرشان در لیگ موفق به کسب پیروزی شده بودند، این فاصله می‌توانست به‌ مراتب بیشتر باشد.
ورزشگاه امارات روز یکشنبه غرق در اضطراب بود، تا جایی که می‌شد هوادارانی را که تصمیم گرفتند حضورشان در این بازی را زودتر از موعد به پایان برسانند، درک کرد. در حال حاضر یک چرخه معیوب شکل گرفته است، انرژی عصبی سکوها به زمین منتقل می‌شود و شرایط را بدتر می‌کند.
با این حال، آرتتا و بازیکنانش نیز باید مسئولیت فضای ایجاد شده را بپذیرند، چرا که به‌ راحتی می‌توان استدلال کرد این خود عملکردهای این تیم است که تنش را به وجود می‌آورد. در هر صورت، اگر این روند ادامه پیدا کند، باید پرسید در ماه آوریل که فشارها به اوج می‌رسد، وضعیت ورزشگاه امارات چگونه خواهد بود.
آمارها برای هواداران آرسنال چندان دلگرم‌کننده نیست. منچسترسیتی در همان ماه میزبان آرسنال خواهد بود، دیداری که تنها ۱۰ روز پیش کمتر کسی تصور می‌کرد تا این اندازه سرنوشت‌ساز به نظر برسد. توپچی‌ها مقابل منچستریونایتدِ احیا شده، بزرگ‌ترین دشمن خودشان بودند

دو بازی قبلی آرسنال در لیگ، تساوی‌های بدون گل مقابل لیورپول و ناتینگهام فارست پایین‌جدولی بود، نتایجی ناامیدکننده که به اضطراب دامن زد. برخلاف سیتی، آرسنال این امتیاز را ندارد که بتواند در لحظات سخت به یک گلزن مطمئن مانند ارلینگ هالند تکیه کند. لیورپول قهرمان فصل گذشته، هر زمان که به جادویی خاص نیاز داشت، سراغ محمد صلاح می‌رفت.
نکته آزاردهنده‌تر برای آرسنال این است که دور از فشار شدید کورس قهرمانی، این تیم چهره‌ای کاملاً متفاوت دارد. نباید فراموش کرد این شکست مقابل تیم مایکل کریک، پس از پیروزی درخشان ۱-۳ برابر اینتر، فینالیست فصل گذشته لیگ قهرمانان، در سن‌سیرو رقم خورد.
توپچی‌های آرتتا در لیگ قهرمانان اروپا نیز با ۲۰ گل، همراه با چند تیم دیگر، بهترین خط حمله را دارند و با هفت پیروزی متوالی، شرایطی کاملاً متفاوت را تجربه می‌کنند. البته نبود فشار در فرمت جدید مسابقات می‌تواند بخشی از این موضوع را توضیح دهد اما احساس زخم‌های کهنه آرسنال در کورس‌های قهرمانی همچنان از بین نرفته است.
۲۲ سال از آخرین قهرمانی آنها در لیگ برتر می‌گذرد و پس از آن، چیزی جز رنج و ناکامی نصیب‌شان نشده است. هواداران هنوز فصل ۰۸–۲۰۰۷ را به یاد دارند که با شکستگی پای ادواردو در بازی مقابل بیرمنگام، همه‌ چیز از هم پاشید. برای این تیم، زخم‌های نایب‌ قهرمانی در سه فصل پیاپی نیز همچنان تازه است.
اگر ابتدای فصل به آرتتا و بازیکنانش می‌گفتند در پایان ژانویه با چهار امتیاز اختلاف در صدر جدول خواهند بود، بدون تردید استقبال می‌کردند. این شکست مقابل یونایتد باید نقطه‌ای برای بازتنظیم، تجدید قوا و آماده‌سازی ذهنی آرسنال جهت رهایی از همه آن شیاطین گذشته باشد. اگر چنین شود، آنها کیفیت لازم برای کسب اولین قهرمانی از زمان تیم شکست‌ناپذیر فصل ۰۴–۲۰۰۳ را دارند.
دیدار فردا شب مقابل غیرت آلماتی می‌تواند به این روند کمک کند چون آرسنال در یک بازی تشریفاتی میزبان ضعیف‌ترین تیم لیگ قهرمانان این فصل خواهد بود. لغزش احتمالی منچسترسیتی در همان شب نیز می‌تواند مفید باشد، چرا که آنها را مجبور می‌کند ماه آینده دو بازی فرسایشی اضافی در مرحله پلی‌آف انجام دهند.
پس از دیدار با غیرت، آرتتا تیمش را روز شنبه به الاند رود می‌برد تا مقابل لیدز قرار بگیرد. در حالت عادی، سفر به الاند رود آخرین جایی است که تیم‌های مدعی قهرمانی دوست دارند به آن بروند. اما با توجه به فضای متشنج فعلی در ورزشگاه امارات، شاید آرتتا و شاگردانش در بازی‌های خارج از خانه، شرایط ساده‌تری را تجربه کنند.