ماموریت غیرممکن رئال، ممکن شد

ورزش 3/خبر تازه‌ای نبود اما رئال مادرید در شرایطی شکننده وارد بازار نقل‌ و انتقالات زمستانی نشد و به دنبال تقویت تیم نرفت. این تیم با موجی از مصدومیت‌ها، به‌ خصوص در خط دفاع، دست‌ و پنجه نرم می‌کرد که ترکیب‌های ابتدایی ژابی آلونسو و سپس آلوارو آربلوا را تحت تأثیر قرار داد. همزمان، بحران نتایج نیز به از دست رفتن دو جام تنها در فاصله چهار روز انجامید: ۱۱ ژانویه با حضور آلونسو روی نیمکت فینال سوپرجام اسپانیا را برابر بارسلونا واگذار کردند و سه روز بعد، در تاریخ ۱۴ ژانویه تحت هدایت سرمربی فعلی در کوپا دل‌ ری مقابل آلباسته حذف شد.

مطالبه جذب بازیکن جدید یکی از اصلی‌ترین انتقادهای هواداران بود. در دیدار پس از شکست در ورزشگاه کارلوس بلمونته، در سانتیاگو برنابئو مقابل لوانته، خشم سکوها بیش از همه متوجه بازیکنان شد، هرچند انتقادهایی نیز متوجه جایگاه مدیران بود که کم‌ و بیش از طریق شبکه‌های اجتماعی سازمان‌دهی می‌شد. با این حال، موضع باشگاه همواره ثابت بود: عدم حضور در بازار زمستانی که این باشگاه اساساً به آن باور ندارد، مگر در موارد خاصی مانند انتقال براهیم در سال ۲۰۱۹.

استدلال مدیران روشن بود: با فروکش کردن بحران مصدومیت‌ها، تیم رشد خواهد کرد. علاوه بر این، با توجه به کافی بودن فهرست بازیکنان، تنها انتقال انجام‌ شده یک خروجی بود، انتقال قرضی اندریک به المپیک لیون. امکان خروج دیگری نیز وجود داشت که انتقال فران گارسیا به بورنموث بود اما شرایط پیشنهادی این باشگاه انگلیسی که خواهان انتقال قرضی بود، با خواسته مدیران والدبباس برای انتقال دائمی هم‌خوانی نداشت.
 

با وجود این، اوضاع بلافاصله بهبود نیافت. با این که پیروزی‌های قاطع برابر موناکو و ویارئال نشانه‌هایی امیدوارکننده داشت اما تلاطم خیلی زود بازگشت. شکست در لیسبون برابر بنفیکا که با وجود کافی بودن تساوی، رئال را از جمع هشت تیم برتر لیگ قهرمانان خارج کرد و گل دقیقه ۹۸ تروبین بار دیگر سایه تردید را بر این تیم انداخت. در بازی بعدی مقابل رایو وایه‌کانو، با وجود پیروزی، انتقادها شدت گرفت. تیمی که همچنان به‌شدت از مصدومیت‌ها ضربه می‌خورد. آن مسابقه با پنالتی دقیقه ۹۰ به سود رئال تمام شد و در پایان، سه هافبک شامل والورده، شوامنی و کاماوینگا در خط دفاع بازی می‌کردند چون چاره دیگری وجود نداشت.

مستایا، نقطه عطف

اوضاع در سفر به والنسیا رو به بهبود گذاشت، هرچند مصدومیت‌ها همچنان ادامه داشت، این بار در خط حمله. بلینگام و رودریگو مصدوم بودند و وینیسیوس محروم. امباپه در خط حمله بسیار تنها ماند. در دفاع، آربلوا ریسک کرد و داوید خیمنز از آکادمی را در ترکیب اصلی برابر والنسیا قرار داد. سایر مدافعان به آرایش معمول بازگشتند: هویسن، آسنسیو و کارراس. رودیگر روی نیمکت بود، همان‌طور که الکساندر آرنولد نیز حضور داشت و پانزده دقیقه پایانی پیروزی سخت و دیرهنگام تیمش را تجربه کرد.

در دیدار بعدی برابر رئال سوسیدادا، آربلوا سرانجام خط دفاع اصلی را به میدان فرستاد: الکساندر آرنولد، هویسن، رودیگر و کارراس. تیم ثبات بیشتری نشان داد چون سرمربی توانست همان خط میانی (شوامنی، والورده، کاماوینگا و گولر) را حفظ کند که غیبت امباپه را کم‌اثرتر کرد. با حضور این مهاجم فرانسوی روی نیمکت، وینیسیوس هدایت خط حمله را بر عهده گرفت. مسابقه‌ای که دشوار پیش‌بینی می‌شد اما در نهایت با نمایشی درخشان از سوی رئال مادرید همراه شد.
 
سه‌شنبه در لیسبون، آربلوا همان خط دفاع و میانی را حفظ کرد و تنها تغییر، بازگشت امباپه به ترکیب اصلی بود. هرچند بهترین گلزن تیم در اوج آمادگی نبود اما رئال مادرید نمایشی مستحکم و باثبات برابر همان حریفی ارائه کرد که سه هفته پیش در ورزشگاه دالوژ ضعف‌هایش را آشکار کرده بود. رئال بازی را کنترل کرد و فرصت‌هایی برای قطعی کردن صعود به مرحله یک‌ هشتم لیگ قهرمانان داشت. با این حال، اتفاقات پس از گل وینیسیوس و ماجرای توهین‌های نژادپرستانه ادعایی پرستیانی، شرایطی ایجاد کرد که این تیم نتواند برتری قاطعش را حفظ کند.

با وجود این، رئال با یک گام رو به جلو برای مرحله بعد لیگ قهرمانان به مادرید بازگشت، امتیازی مضاعف در کنار صدرنشینی لالیگا که هفته پیش با پیروزی رئال مادرید برابر رئال سوسیداد و شکست بارسلونا مقابل خیرونا به دست آمده بود. در فاصله تنها چهار روز، این تیم تیم مسیر فصل را کاملاً تغییر داد. بدون خرید زمستانی، صرفاً با صبر و بازگشت تدریجی مصدومان، آربلوا توانست ترکیب‌هایی متعادل‌تر با بازیکنان در پست‌های تخصصی‌شان به میدان بفرستد. در نهایت، موضوع به زمان و صبر بازمی‌گشت، دو مؤلفه‌ای که در فوتبال کمیاب‌ هستند.