مقایسه جامع هوندا ZR-V و مزدا CX-50 ؛ تقابل شاسی بلند های جذاب ژاپنی

آخرین خودرو/ هوندا ZR-V و مزدا CX-50 دو کراس اوور جذاب و با اصالت ژاپنی هستند که به ترتیب توسط شرکت ها آذریوردسال و آفتاب خودرو عرضه می شوند.
 
مقدمه
در سال‌ های اخیر بازار خودرو ایران از حالت یکنواخت و تکراری خارج شده و ورود خودروهای جدید  به‌خصوص کراس ‌اورهای متوسط سلیقه و توقعات خریداران را چند پله بالا برده است. دیگر مثل گذشته صرفاً برند یا ظاهر کافی نیست؛ خریدار امروز تا قبل از امضا کردن قرارداد درباره پیشرانه، پلتفرم، اصالت طراحی و آینده ارزش خودرو تحقیق می ‌کند. در این میان هوندا ZR-V و مزدا CX-50 دو نامی هستند که نگاه بسیاری را به خود جلب کرده ‌اند؛ یکی نماینده دقت و آرامش ژاپنی با قلب هیبرید، دیگری نماد هیجان اسپرت و کیفیت لوکس مزدا.

نکته مهم اینجاست که هوندا ZR-V و مزدا CX-50 با اینکه در یک کلاس و بازه قیمتی قرار می ‌گیرند، فلسفه کاملاً متفاوتی دارند. هوندا به سمت اقتصادی‌ بودن، مصرف پایین و طراحی کاربردی رفته؛ در حالی که مزدا شخصیت احساسی، اسپرت و قدرتمند دارد. همین تفاوت فلسفه مقایسه آن ‌ها را جذاب ‌تر می ‌کند.
 
برای خریدار ایرانی عواملی مثل هزینه بنزین آزاد، کیفیت جاده ‌ها، تمایل بر حفظ ارزش خودرو، قیمت سرویس های دوره ای و دسترسی به قطعات نیز اهمیت بالایی دارد؛ بنابراین در این بررسی تلاش می ‌کنیم نگاهی کاملاً کاربردی داشته باشیم.
 
معرفی هوندا ZR-V و مزدا CX-50
ZR-V  نتیجه تغییر رویکرد هوندا در بازارهای جهانی است؛ جایی که تقاضا برای کراس ‌اوورهای اقتصادی و کم ‌مصرف روز به ‌روز بیشتر می ‌شود. هوندا فهمید که مشتری امروز چیزی بین HR-V کوچک و CR-V بزرگ می‌خواهد. بنابراین ZR-V را طراحی کرد. خودرویی که نه خیلی ریز و شهری باشد، نه آن‌قدر بزرگ که هزینه ‌ها بالا برود. این مدل روی پلتفرم جدید هوندا ساخته شده؛ همان معماری ‌ای که نسل یازدهم سیویک روی آن بنا شده است. این پلتفرم بر اساس کاهش وزن، بهبود هندلینگ و افزایش استحکام طراحی شده و با سیستم‌ های هیبرید هماهنگ است. مهندسان هوندا از ابتدا ZR-V را با نگاه به «هیبرید نسل آینده» طراحی کردند نه اینکه یک خودرو بنزینی را تبدیل به هیبرید کنند  و این تفاوت بزرگی است.

سیستم هیبرید e:HEV یکی از خلاقانه ‌ترین سیستم‌ های بازار است؛ موتور بنزینی بیشتر نقش ژنراتور دارد و موتور برقی حرکت اصلی را انجام می ‌دهد. این یعنی مصرف پایین، صدا و لرزش کم و عمر بالاتر قطعات مکانیکی. در بازار ایران، ZR-V  معرفی یک طرز فکر جدید است. کراس ‌اوری متوسط که برای مصرف پایین و دوام ساخته شده، نه برای نمایش قدرت یا لوکس ‌بودن. برای خانواده‌ها، کاربری روزمره و سبک رانندگی آرام، فلسفه تولد ZR-V بسیار مناسب است.

در سوی دیگر، CX-50  نتیجه فلسفه ‌ای است که مزدا سال ‌ها دنبال کرده: «اتصال راننده با خودرو». برخلاف بسیاری از رقبا، مزدا تلاش نکرد CX-50 را کوچک، سبک یا صرفاً شهری نگه دارد؛ برعکس، آن را پهن ‌تر، عضلانی‌ تر و قدرتمند تر ساخت تا شخصیت اسپرت و ماجراجویانه داشته باشد. مزدا CX-50 روی نسخه ارتقا یافته پلتفرم اسکای ‌اکتیو مزدا ساخته شده؛ پلتفرمی که وزن کم، استحکام بالا و فرمان ‌پذیری دقیق را هدف قرار داده است. مهندسان مزدا از ابتدا CX-50 را برای تجربه رانندگی متفاوت توسعه دادند. فرمان ‌پذیری نزدیک به یک سدان اسپرت، در بدنه یک کراس ‌اوور. مزدا در CX-50 ترکیبی از طراحی احساسی، تکنولوژی مدرن و کیفیت ساخت لوکس‌ گونه ارائه می ‌دهد. این خودرو از ابتدا برای بازار آمریکای شمالی طراحی شد؛ جایی که مردم به توان، شتاب و حس قدرت اهمیت بیشتری می‌ دهند. همین موضوع باعث شده CX-50 در مقایسه با ZR-V «احساس ‌محور تر» باشد.

برای خریدار ایرانی، CX-50  نماینده این طرزفکر است: «اگر قرار است پول زیادی بدهم، پس می‌ خواهم پشت فرمان لذت هم ببرم.» این همان چیزی است که فلسفه تولد CX-50 را جذاب می ‌کند.

ویدیوی تست و بررسی هوندا ZR-V

ویدیوی معرفی مزدا CX-50

مقایسه طراحی ظاهری
طراحی ZR-V بر اساس هارمونی و هماهنگی شکل گرفته است. هدف هوندا این بوده که خودرو به مرور زمان از مد نیفتد؛ بنابراین از خطوط تیز یا طراحی‌ های جنجالی پرهیز کرده. در نمای جلو، چراغ‌ ها باریک و کشیده ‌اند، جلوپنجره ساده است و سپر طراحی منطقی دارد. نتیجه این است که خودرو به ‌محض دیدن اعتماد ایجاد می ‌کند. چیزی که بسیاری از خریداران خانوادگی می ‌خواهند.

در نمای جانبی، خط شانه ملایم، گلگیرهای نسبتاً جمع ‌و جور و شیشه ‌های بزرگ حس کاربردی بودن و کنترل بهتر را القا می ‌کند. ZR-V  خودرویی است که سعی نمی ‌کند توجه را جلب کند؛ بلکه می‌خواهد حس «آرامش و تعادل» را منتقل کند. این خصوصیت در بازارهایی مثل ایران که افراد به دنبال خودروهای کم ‌دردسر هستند مزیت محسوب می‌ شود. نمای عقب نیز ادامه همین فلسفه است. چراغ ‌ها ساده اما خوش‌ تناسب‌ اند و سپر عقب طراحی مطمئنی دارد. فرم کلی خودرو بدون هیجان اضافه است اما همین سادگی باعث شده ظاهر آن تمیز، منسجم و قابل اطمینان به نظر برسد. ZR-V  در مجموع برای کسانی مناسب است که طراحی منطقی، شیک و بدون ریسک را ترجیح می ‌دهند. این ظاهر نه سروصدا دارد، نه ادعا؛ اما همیشه مرتب و قوی ظاهر می ‌شود.

CX-50 نقطه مقابل ZR-V است. مزدا این خودرو را طوری طراحی کرده که در همان ثانیه اول حرف بزند: «من قدرتمند، بزرگ و اسپرت هستم». در نمای جلو، جلو پنجره بزرگ و مشکی، چراغ‌ های خشن و سپر عضلانی باعث شده CX-50 از هر زاویه‌ تحسین ‌برانگیز باشد. در نمای جانبی، خط سقف پایین‌تر از معمول، گلگیرهای مشکی حجیم، خطوط مواج و دی‌ کراترهای جذاب باعث شده CX-50 شبیه SUV های ‌آمریکایی به نظر برسد. این خودرو وقتی پارک است نیز حس «آمادگی برای حرکت» دارد. طراحی آن تنها زیبایی نیست؛ شخصیت است. نمای عقب CX-50 نیز ادامه همان زبان عضلانی است: چراغ‌ های باریک، سپر حجیم و خط‌ های قوی. این ظاهر برای مخاطبی ساخته شده که می ‌خواهد خودرو توجه‌ ها را به خود جلب کند و از خرید خود احساس رضایت احساسی داشته باشد. در کل CX-50 مناسب کسانی است که یک کراس ‌اوور اسپرت واقعی می‌خواهند نه یک بدنه بلند ساده.

مقایسه مشخصات فنی هوندا ZR-V و مزدا CX-50
هوندا ZR-V e:HEV در نسخه‌های موجود در ایران، با سیستم هیبرید سری پاروِل هوندا عرضه شده؛ سیستمی که پیشرانهٔ ۲ لیتری تنفس ‌طبیعی را در نقش تولید کننده انرژی قرار می‌ دهد و یک موتور الکتریکی اصلی وظیفهٔ حرکت چرخ‌ ها را بر عهده می‌ گیرد. این ساختار باعث می ‌شود زنجیرهٔ انتقال قدرت بسیار نرم، بدون ضربه و با واکنش سریع باشد. قدرت ترکیبی این سیستم حدود ۱۸۰ اسب ‌بخار و گشتاور مؤثر آن نزدیک به ۳۱۵ نیوتن ‌متر است اما چون موتور برقی اصلی وظیفه حرکت را دارد، گشتاور آنی و احساس شتاب اولیه فراتر از اعدادی است که روی کاغذ دیده می ‌شود. مزدا CX-50 اما از فلسفه ‌ای کاملاً متفاوت بهره می‌ برد؛ یک موتور ۲.۵ لیتری اسکای ‌اکتیو با تنفس طبیعی که حدود ۱۸۸ اسب‌ بخار قدرت و ۲۵۰ نیوتن ‌متر گشتاور تولید می ‌کند. مزدا برخلاف هوندا به ‌جای سیستم ‌های پیچیده هیبریدی روی راندمان مکانیکی و احتراق بسیار دقیق تمرکز کرده و نتیجه آن یک پیشرانه استوار، قدرتمند و قابل ‌اعتماد است که از دورهای پایین پاسخ بسیار خطی و طبیعی ارائه می ‌دهد.

ZR-V e:HEV  با نوعی گیربکس e-CVT کار می ‌کند؛ در واقع یک سیستم انتقال قدرت الکترونیکی که وظیفه هماهنگ ‌سازی پیشرانه بنزینی، موتور برقی و باتری را برعهده دارد. مزیت این سیستم نرمی مطلق در ترافیک و واکنش آنی به گاز است اما برای راننده ‌ای که لذت شتاب ‌گیری با صدای طبیعی موتور را دوست دارد ممکن است چندان هیجان ‌انگیز نباشد. مزداCX-50  در نسخه‌ های ایران از گیربکس ۶ سرعته استفاده می‌ کند؛ یک گیربکس با ضرایب دقیق که حس تعویض واقعی دنده ‌ها را منتقل می‌ کند، کمی اسپرت‌ تر شتاب می ‌گیرد و ارتباط احساس‌ پذیرتری بین راننده و خودرو ایجاد می ‌کند. این تفاوت باعث می‌ شود CX-50 در جاده ‌ها یا هنگام سبقت‌ گیری، حس فرمان‌ برداری و واکنش بهتری داشته باشد در حالی که ZR-V بیشتر مناسب رانندگی آرام و اقتصادی است.

هنگام مقایسه راندمان و مصرف سوخت  فلسفه هوندا ZR-V و مزدا CX-50 کاملاً از هم جدا می‌ شود. هوندا ZR-V  یک هیبرید نسبتاً سبک‌ وزن است و مصرف سوخت واقعی آن در رانندگی شهری ایران معمولاً بین ۵.۵ تا ۶.۵ لیتر در صد کیلومتر است. این عدد برای یک کراس‌ اوور با چنین ابعاد و قدرتی واقعاً چشمگیر است و دلیلش همان کارکرد هوشمند پیشرانه بنزینی در نقش ژنراتور است. در مقابل، CX-50 با موتور تنفس‌طبیعی و وزن بیشتر مصرفی بین ۸.۵ تا ۱۰ لیتر در سیکل ترکیبی دارد؛ عددی طبیعی برای کراس‌ اووری در این ابعاد و با این قدرت. با وجود مصرف بیشتر، مزدا از نظر دوام، ثبات حرارتی و استهلاک یکی از مطمئن ‌ترین موتورهای بازار ایران را ارائه می ‌دهد و برای کسانی که سفرهای جاده ‌ای طولانی دارند یا کیفیت بنزین شهرهای مختلف را تجربه می ‌کنند یک گزینه کم‌ دردسر محسوب می ‌شود.

هوندا ZR-V از تعلیق مک‌فرسون در جلو و مولتی‌ لینک در عقب استفاده می‌ کند؛ ترکیبی که هندلینگ خوب، جذب ضربه قابل ‌قبول و نرمی کاملاً شهری را فراهم می‌ کند. رفتار این تعلیق با سیستم هیبریدی هماهنگ است و در دست‌ اندازهای ریز و سرعت‌ گیرها ضربات را نرم پخش می ‌کند. مزدا CX-50 اما به ‌واسطه فلسفه  «ماجراجویی جاده ‌ای»، تعلیقی محکم ‌تر اما پایدارتر دارد. سیستم تعلیق جلو مک‌فرسون و عقب تورشن ‌بیم در نسخه‌ های وارداتی ایران استفاده شده، اما مهندسی دقیق مزدا در تنظیم کمک‌فنرها باعث شده حتی با وجود نبود مولتی‌لینک، پایداری جانبی و فرمان‌پذیری CX-50 عالی باشد. در نتیجه هوندا در شهر نرم ‌تر و کم‌ صداتر است ولی مزدا در جاده، پیچ ‌ها و سرعت‌ های بالا، فرمان‌ پذیری و اعتماد بیشتری منتقل می ‌کند. انتخاب بین این دو دقیقاً انتخاب میان «آرامش» و «هیجان» است.

مقایسه طراحی داخلی، متریال و فضای کابین
وقتی وارد کابین هوندا ZR-V e:HEV می ‌شوید اولین چیزی که توجه را جلب می ‌کند همان سبک طراحی مینیمال ‌جدید هونداست؛ سبکی که در نسل تازه محصولات این برند دیده می‌ شود و ترکیبی از خطوط ساده، حجم‌ های افقی و اجتناب کامل از شلوغی است. داشبورد با قطعه مشبک سرتاسری مخصوص تهویه، ظاهر بسیار یکپارچه و منظمی ایجاد کرده و احساس می ‌کنید با کابینی طرف هستید که بیش از ظاهر به کاربردی بودن اولویت داده است. هوندا در این بخش تلاش کرده تجربه راننده ‌محور را حفظ کند بنابراین ارگونومی دکمه ‌ها و محل قرارگیری نمایشگرها دقیقاً طوری طراحی شده که دست شما کمترین حرکت اضافه را انجام دهد.

در مقابل، مزدا CX-50  شما را وارد فضایی متفاوت می کند. فضایی که امضای مزدا را در هر گوشه ‌اش می ‌بینید. لوکس ‌گرایی مینیمالیستی با چاشنی احساسات ژاپنی. کابین CX-50 گسترده ‌تر، عریض‌ تر و خوش‌ ساخت ‌تر به ‌نظر می‌ رسد. مزدا همیشه به «کیفیت ادراکی» اهمیت داده و اینجا هم همین حس را منتقل می ‌کند؛ جنس روکش‌ها، دوخت سقف و حتی کلیدهای فیزیکی نوعی لمس و وزن اطمینان ‌بخش دارند. در CX-50 طراحی کمی راننده ‌محورتر است. طوری که نمایشگر وسط اندکی به سمت راننده چرخیده و حس نشستن پشت فرمان یک کراس ‌اوور نیمه ‌اسپرت را تقویت می‌کند.

از نظر متریال، هوندا ZR-V در نسخه‌ های موجود در ایران ترکیبی از پلاستیک نرم، پلاستیک سخت مقاوم، تریم متال ‌فینیش و روکش‌ های چرمی مصنوعی با کیفیت متوسط رو به بالا دارد. کیفیت ساخت بسیار خوب و فاصله‌های بین قطعات دقیق است اما همچنان حس یک کابین اقتصادی ‌تر نسبت به مزدا را منتقل می ‌کند. در مقابل هم مزدا CX-50 از متریال بهتری بهره می ‌برد؛ چرم نرم، سطوح گسترده پوشیده ‌شده با مواد  Anti-Reflect و حتی پلاستیک سخت با بافت خوش ‌کیفیت‌ تر. در CX-50 هر سطحی را لمس کنید حس می ‌کنید با خودرویی رو به ‌رو هستید که برای رقابت با نیمه ‌لوکس‌ها وارد میدان شده است.

در زمینه فضای کابین اختلاف ‌ها واضح‌ تر می‌شوند. هوندا ZR-V یک کراس ‌اوور جمع ‌وجور است و هرچند فضای پا و سر در ردیف جلو بسیار مناسب است اما ردیف عقب در سفرهای طولانی ممکن است برای افراد قد بلند کمی محدود باشد. صندوق عقب نیز با ظرفیتی کافی برای خانواده کوچک طراحی شده اما در حد یک کراس‌ اوور متوسط نیست. در CX-50 اما فضای کابین عریض‌ تر، جای پا در عقب بیشتر و صندوق عقب بزرگ ‌تر و کاربردی تر است. مزدا از ابتدا CX-50 را برای ماجراجویی و سفر ساخته بنابراین در ایران هم کسانی که خانواده پرجمعیت‌ تری دارند یا سفرهای جاده ‌ای زیاد می ‌روند احتمالاً CX-50 را مناسب‌ تر خواهند یافت.

مقایسه آپشن‌ها و امکانات هوندا ZR-V و مزدا CX-50
در بخش امکانات ایمنی، هوندا ZR-V e:HEV با پکیج Honda Sensing وارد میدان می ‌شود که مجموعه ‌ای از سامانه ‌های پیشرفته را شامل می‌شود: ترمز خودکار اضطراری، کنترل حرکت خودرو بین خطوط، کروز کنترل تطبیقی، تشخیص عابر، هشدار خروج از خط، مانیتورینگ نقطه کور و بسیاری موارد دیگر. هوندا سیستم ‌های کمکی را بسیار دقیق تنظیم کرده و از آنجایی که این خودرو اول هیبرید و بعد کراس ‌اوور است، حس حرکت نرم و واکنش‌ های هوشمند سیستم‌ها به‌خوبی با ماهیت خودرو هماهنگ است.

مزدا CX-50 هم در نسخه ‌های ایران با پکیج کامل i-ActivSense عرضه می ‌شود؛ سامانه ‌ای که شامل اکثر قابلیت‌ های پیشرفته ایمنی است. اما تفاوت بزرگ اینجاست که مزدا معمولاً تنظیم سیستم ‌های کمکی را محافظه‌ کارانه ‌تر انجام می ‌دهد. هشدارها صریح ‌ترند، ورود سامانه ‌ها کمتر ناگهانی است و ترکیب دوربین‌ها و رادارها تصویر بسیار دقیقی از اطراف خودرو ارائه می ‌دهد. نتیجه این می‌شود که CX-50 در رانندگی شهری شلوغ ایران، اعتماد به ‌نفس بیشتری به راننده می ‌دهد و کمتر مزاحم رفتار طبیعی او می‌ شود.

در امکانات رفاهی، ZR-V فهرست مناسبی دارد: سقف پانوراما، شارژر بی‌سیم، تهویهٔ دوکاناله، صندلی‌ های برقی، گرم ‌کن صندلی، صفحه‌نمایش‌ های بزرگ، استارت دکمه ‌ای، دوربین ۳۶۰، حالت ‌های مختلف رانندگی و سیستم صوتی با کیفیت. مزدا cx-50 نیز امکاناتی نظیر هشدار خروج از لاین، هشدار برخورد از جلو، هشدار برخورد از عقب، سقف پانورامیک، تهویه خودکار، گرم کن صندلی راننده و شاگرد، شارژر وایرلس، درب صندوق برقی، اپل کار پلی و اندرویداتو و… را خواهد داشت.

از نظر تجربه کاربری، بزرگ ‌ترین تفاوت در نوع تعامل با خودرو است. هوندا رویکرد «سادگی کاربرد» دارد؛ منوها ساده هستند، نمایشگر لمسی پاسخ ‌گویی مناسبی دارد و اکثر تنظیمات سریعاً در دسترس‌اند. مزدا  CX-50 اما رویکرد «احساس کنترل و لوکس بودن» را دنبال می ‌کند. نمایشگر مرکزی همچنان لمسی محدود دارد و کنترل از طریق ناو مرکزی انجام می ‌شود؛ موضوعی که بعضی‌ ها عاشقش می ‌شوند و بعضی ‌ها با آن کنار نمی‌ آیند. اما نتیجه نهایی این است که هوندا بیشتر مناسب کاربری روزمره ساده و بی ‌دردسر است و مزدا مناسب راننده‌ ای که تجربه رانندگی پر جزئیات‌ تر و لوکس‌ تر می‌ خواهد.

جمع‌بندی
هوندا ZR-V و مزدا CX-50 در ایران دو فلسفه کاملاً متفاوت را نمایندگی می ‌کنند. هوندا یک کراس ‌اوور هیبریدیِ نرم، کم‌مصرف و تکنولوژیک است؛ خودرویی که برای تردد شهری، مصرف پایین، تجربه رانندگی آرام و نگهداری کم‌ هزینه طراحی شده. در مقابل، مزدا CX-50 یک کراس ‌اوور اسپرت ‌تر، قدرتمندتر و لوکس ‌تر است که تمرکزش روی لذت رانندگی، کیفیت کابین و تجربه رانندگی جاده‌ ای است.

اگر اولویت اصلی شما مصرف سوخت کم، نرمی تعلیق، استهلاک پایین و سیستمی هوشمند و آرام باشد، ZR-V انتخابی منطقی ‌تر است. این خودرو مخصوص کسانی است که می‌ خواهند از شلوغی شهر عبور کنند بدون اینکه هر روز دغدغه بنزین و سرویس داشته باشند. در هوای آلوده شهرهای ایران نیز مزیت هیبریدی ZR-V کاملاً محسوس است.

در مقابل اگر خودرویی می‌ خواهید که کیفیت ساختی در حد نیمه‌ لوکس‌ ها داشته باشد، قدرت بیشتری ارائه دهد، در سفرهای طولانی شما را خسته نکند و هنگام رانندگی حس «مالکیت یک ماشین خاص» را به شما منتقل کند، CX-50 انتخاب جذاب ‌تری است. این خودرو مناسب خانواده ‌های بزرگ‌ تر و افرادی است که رانندگی برایشان فقط جابه‌جایی نیست.

در نهایت انتخاب بین هوندا ZR-V و مزدا CX-50 بیش از هر چیز به «سبک زندگی» شما بر می ‌گردد. هوندا ZR-V برای کسانی ساخته شده که آرامش، مصرف کم و تکنولوژی پاک می ‌خواهند. مزدا CX-50 برای کسانی است که لذت رانندگی، کیفیت کابین و اصالت برند برایشان در اولویت است. هر دو در کلاس خود جزو بهترین‌ ها هستند اما شخصیتشان آنقدر متفاوت است که انتخاب نهایی را کاملاً وابسته به اولویت‌ های شخصی شما می ‌کند.