یک اضافه‌ کاری که اوسمار را تا آستانه استعفا برد

ورزش 3/بحرانی که امروز پرسپولیس با آن مواجه شده، نخستین چالش واقعی برای مدیریت تازه این باشگاه محسوب می‌شود.
  پس از کنار رفتن رضا درویش و آغاز دوره مدیریتی جدید با حضور پیمان حدادی، فضای باشگاه در ابتدا آرام و امیدوارکننده به نظر می‌رسید. تیم نیم‌فصل نخست را با ثباتی قابل قبول پشت سر گذاشت و حتی نشانه‌هایی از یک شروع مقتدرانه دیده می‌شد. اما ورود به نیم‌فصل دوم، ورق را ناگهان برگرداند. چهار شکست غیرمنتظره، نه‌تنها جایگاه تیم را متزلزل کرد، بلکه مدیریت جدید را نیز در موقعیتی قرار داد که حالا باید توان واقعی خود را در کنترل بحران نشان دهد.
در چنین شرایطی، مهم‌ترین وظیفه مدیریت، انکار واقعیت یا فرار از مسئولیت نیست، بلکه پذیرش شرایط و تلاش برای مهار آن است. مدیریت امروز باید همانند نیرویی باشد که در دل یک آتش‌سوزی، به‌جای انکار شعله‌ها، ابتدا ابعاد خسارت را درک می‌کند و سپس با تصمیم‌های حساب‌شده برای خاموش کردن آن اقدام می‌کند. هرگونه واکنش هیجانی یا اقدام نمایشی، نه‌تنها کمکی به حل مشکل نمی‌کند، بلکه می‌تواند شرایط را پیچیده‌تر کند. بحران‌ها با سر و صدا خاموش نمی‌شوند؛ آنها نیازمند تدبیر، صبر و تصمیم‌گیری‌های دقیق هستند.
انتشار نامه‌های شبانه و اعمال فشارهای انضباطی، از جمله جریمه‌های گسترده، شاید در ظاهر نشان‌دهنده واکنش سریع مدیریت باشد، اما تجربه فوتبال نشان داده چنین اقدامات شتاب‌زده‌ای به‌ندرت منجر به بازگشت آرامش می‌شود. ایجاد فضای تنش، معمولاً تمرکز تیم را کاهش می‌دهد و فاصله میان مدیریت، کادر فنی و بازیکنان را افزایش می‌دهد. مدیریت موفق، مدیریتی است که بتواند ثبات ایجاد کند، نه آنکه با اقدامات ناگهانی، بر التهاب موجود بیفزاید.
واقعیت این است که موفقیت مدیریت، نه در صدور بیانیه‌ها و نه در معرفی مقصران، بلکه در نتایجی تعریف می‌شود که تیم در زمین مسابقه کسب می‌کند. انداختن مسئولیت بر گردن افراد مختلف، شاید در کوتاه‌مدت فشار را از روی مدیران بردارد، اما در بلندمدت هیچ مشکلی را حل نمی‌کند. تنها راه واقعی عبور از بحران، بازگرداندن تیم به مسیر پیروزی است.
مدیریت پرسپولیس هنوز زمان و اختیار کافی برای تصمیم‌های اساسی در پایان فصل در اختیار دارد. آن زمان، فرصت مناسبی خواهد بود تا بدون هیاهو، درباره آینده بازیکنان و کادر فنی تصمیم‌گیری شود. اقتدار واقعی مدیریت نیز دقیقاً در همان لحظه مشخص می‌شود؛ زمانی که بدون تأثیرپذیری از فشارها، مسیر مورد نظر خود را انتخاب کند.

تا آن زمان، مهم‌ترین نیاز پرسپولیس، آرامش است. ایجاد فضایی دور از تنش و هیجان‌های مخرب، می‌تواند به تیم کمک کند تا تمرکز خود را بازیابد. اگر مدیریت بتواند این آرامش را فراهم کند، هنوز فرصت برای جبران نتایج از دست‌رفته وجود دارد و پرسپولیس می‌تواند بار دیگر به جایگاهی بازگردد که هواداران از آن انتظار دارند.
این ادعا ناظر بر واقعیت رقبای امروز این تیم است. از شانس خوب همه رقبا، فعلا هیچ تیمی فرار بزرگ را انجام نداده و وقوع هر اتفاقی ولو تا هفته آخر در این لیگ قابل تصور است.