پیامدهای نادیده گرفتن گریه نوزادان

خراسان/ برخی نوزادان نسبت به همسالان خود بیشتر گریه می‌کنند و بهانه می‌گیرند. همین مسئله باعث می‌شود بعضی والدین تصور کنند بهترین راه، رها کردن کودک است تا آن‌قدر گریه کند که خسته شود و به خواب برود. این شیوه در نگاه برخی افراد بی‌خطر و حتی تربیتی به نظر می‌رسد، اما متخصصان رشد کودک تأکید می‌کنند چنین رویکردی می‌تواند پیامدهای جدی به همراه داشته باشد. کارشناسان توصیه می‌کنند به‌ویژه در سال‌های نخست زندگی، از نادیده گرفتن گریه نوزاد پرهیز شود. کودک در این دوره حساس، در حال یادگیری شیوه واکنش به محیط و شکل‌دهی به احساس امنیت است. اگر او در زمان نیاز پاسخی از اطرافیان دریافت نکند، این بی‌پاسخی می‌تواند آثار عاطفی عمیقی بر جای بگذارد؛ آثاری که حتی در سال‌های بعد زندگی نیز ادامه پیدا می‌کند.
به گزارش میگنا، در سال‌های ابتدایی رشد، سلول‌های مغز کودک با سرعت در حال شکل‌گیری و تکامل است. گریه‌های طولانی‌مدت موجب افزایش ترشح هورمون کورتیزول، معروف به هورمون استرس، می‌شود. تداوم این وضعیت می‌تواند سطح اضطراب را در کودک بالا ببرد و زمینه‌ساز نگرانی‌های مزمن در سال‌های بعد شود. از سوی دیگر، اگر نوزاد در حالی که هنوز مضطرب است ،  بر اثر خستگی ناشی از گریه به خواب برود، این خواب لزوماً خوابی آرام و ایمن نیست. متخصصان هشدار می‌دهند که تکرار چنین تجربه‌ای ممکن است در آینده با برخی مشکلات هیجانی و حتی اختلالات روانی و عصبی همراه شود. پاسخ‌گویی به گریه نوزاد به معنای لوس کردن او نیست، بلکه بخشی از فرایند شکل‌گیری احساس امنیت و اعتماد در کودک است؛ احساسی که پایه‌های سلامت روان در سال‌های بعد را می‌سازد.