فرمول طلایی برای وقت‌هایی که هیجانی می‌شویم!

خراسان/ نوجوانی دوره‌ای است که احساسات، چه خوشایند و چه ناخوشایند، همیشه در حال اوج گرفتن‌اند. یک روز با شنیدن یک خبر خوب انگار روی ابرها هستیم و روز بعد ممکن است با یک بحث ساده یا یک نمره پایین، بی‌دلیل دنیا برای‌مان تیره شود. شاید فکر کنیم فقط احساسات منفی مثل غم و عصبانیت نیاز به کنترل دارند، اما واقعیت این است که احساسات خوشایند هم اگر خیلی شدید شوند، می‌توانند ما را از رفتارهای معمول‌مان دور کنند. به همین دلیل، تحمل هیجان-چه مثبت و چه منفی-یک مهارت مهم برای این سن است.

 ​​​​​​​
۱ چرا هیجان‌ها شدید می‌شوند؟
در دوران نوجوانی، مغز هنوز در حال رشد است؛ به‌خصوص بخش‌هایی که مربوط به تصمیم‌گیری، کنترل رفتار و مدیریت احساسات هستند. برای همین است که هم شادی خیلی شدیدتر حس می‌شود و هم ناراحتی. این شدت بالا باعث می‌شود رفتارهایی از ما سر بزند که بعداً خودمان تعجب کنیم.این اتفاق طبیعی است، اما شناختش کمک می‌کند بهتر با آن کنار بیاییم.
۲ وقتی هیجان‌ها ناخوشایند می‌شوند

غم، ترس، خجالت، عصبانیت یا استرس حس‌هایی هستند که بیشتر ما هر روز تجربه‌شان می‌کنیم. در اوج این هیجانات معمولاً رفتارهایی دیده می‌شود مثل: کناره‌گیری و سکوت، انفجار عصبی یا پرخاشگری، گریه ناگهانی، تصمیم‌های عجله‌ای فقط برای خلاص شدن از احساس بد و سرزنش کردن خود یا دیگران. این رفتارها نشان نمی‌دهند که ما «ضعیف» هستیم؛ بلکه یعنی احساس‌هایمان بیش از حد شدید شده‌اند و نیاز به آرام شدن دارند.
۳ هیجان‌ خوشایند هم از کنترل خارج می‌شود
خیلی وقت‌ها در اوج خوشحالی و هیجان هم رفتارهایی از ما سر می‌زند که بعداً برامان سؤال می‌شود: چرا این‌قدر حرف زدم؟ چرا این پیام رو فرستادم؟ چرا این تصمیم رو گرفتم؟ چرا مرزهام رو نادیده گرفتم؟ در اوج هیجان مثبت، انرژی ما زیاد می‌شود و تمرکزمان روی نتیجه‌ها کم. همین باعث می‌شود کارهایی بکنیم که معمولاً انجامش نمی‌دهیم.
۴  پس تحمل هیجان یعنی چی؟
تحمل هیجان یعنی بتوانیم احساس را همان‌طور که هست تجربه کنیم، بدون اینکه اجازه دهیم ما را با خودش ببرد. نه یعنی بی‌احساس باشیم، نه یعنی احساسات را سرکوب کنیم. یعنی بتوانیم احساسات شدید را «نگه‌داریم»، «ببینیم» و بعد «رفتار عاقلانه‌تری» انتخاب کنیم.
۵وقتی هیجان‌زده‌ایم چطور رفتار بهتری داشته باشیم؟
برای اینکه در لحظه‌های حساس بهتر عمل کنیم، چند مهارت به ما کمک می‌کند:
 مکث سه‌ثانیه‌ای| قبل از حرف زدن یا تصمیم گرفتن، سه ثانیه صبر کن. همین مکث کوچک مسیر رفتار را عوض می‌کند.
اسم گذاشتن روی احساس|گفتن جمله‌هایی مثل «الان خیلی عصبانی‌ام» یا «الان زیادی هیجان‌زده‌ام» شدت احساس را کم می‌کند.
تنفس عمیق| چند نفس آرام می‌تواند بدن را از حالت «انفجاری» خارج کند.
یادداشت کوتاه لحظه‌ای|حتی نوشتن یک جمله: «الان دارم چه حسی تجربه می‌کنم؟» کمک می‌کند رفتارت را منطقی‌تر انتخاب کنی.
مرزبندی حتی در اوج احساس| چه در شادی، چه در ناراحتی، هر احساسی حق دارد باشد، اما هر رفتاری مناسب نیست.