ویدئو: صدای سوت پایان برای آلونسو؟ مدیران رئال دست به کار شدند

به گزارش ایلنا، سرنوشت ژابی آلونسو در رئال مادرید هنوز قطعی نشده، اما دیدار چهارشنبه مقابل منچسترسیتی در برنابئو می‌تواند نقطه تعیین‌کننده‌ای برای او باشد. هواداران صبرشان را از دست داده‌اند و پس از شکست ۲-۰ مقابل سلتاویگو، تیم با سوت‌های اعتراضی بدرقه شد؛ اتفاقی که منجر به جلسه اضطراری مدیران باشگاه برای بررسی آینده آلونسو شد.

رئال با وجود قرار داشتن در جایگاه دوم، چهار امتیاز از بارسلونا عقب است و تنها یک پیروزی در پنج بازی اخیر لالیگا به دست آورده؛ افتی شدید از زمان پیروزی در ال‌کلاسیکوی اکتبر که باعث شده شانس بقای آلونسو به حداقل برسد.

آلونسو با یک رویکرد مدرن در تابستان هدایت رئال را پذیرفت، اما باشگاه هنوز در برابر تغییر مقاومت دارد. فلورنتینو پرز، رئیس باشگاه، هرگز به‌طور کامل به این نوع تحول باور نداشته؛ حتی با وجود آنکه اطرافیانش او را متقاعد کرده بودند تا مربیانی چون رافا بنیتس، یولن لوپتگی و خود آلونسو را به‌عنوان قدمی به سمت آینده انتخاب کند. اما به محض اینکه مربی دچار تردید شود یا بازیکنان از ایده‌ها فاصله بگیرند، پرز بی‌درنگ مسیر را عوض می‌کند؛ همان‌طور که در گذشته با مربیان کم‌حاشیه‌تری مثل کارلو آنچلوتی و زین‌الدین زیدان موفق بوده است.

در دوران حضورش در بایرلورکوزن، آلونسو شرط کرده بود اگر یکی از باشگاه‌های سابقش خواهانش شد و خودش هم تمایل داشت، باشگاه او را آزاد کند. او در این فهرست نام یک تیم دیگر را هم اضافه کرده بود: منچسترسیتی به‌عنوان جانشین احتمالی گواردیولا. حالا شاید این گواردیولا باشد که ناخواسته او را بی‌کار می‌کند.

بازگشت رئال مادرید به برنابئو پس از شش بازی خارج از خانه، نمایشی از تمام مشکلات اخیر بود؛ لحظات خوب وجود داشت اما مهم‌ترین نکته، نبود ارتباط میان ایده‌های مربی و اجرای بازیکنان بود. به نظر می‌رسد تیم هنوز به فلسفه آلونسو باور ندارد.

فضای رختکن پس از شکست مقابل سلتا، کاملاً متشنج بود؛ پرتاب وسایل و داد و فریاد. هرکس قصد داشت داوری را مقصر بداند، فوراً پاسخ می‌شنید: «این بهانه خوبی نیست.»

آلونسو در جریان بازی به خاطر اشتباهات دفاعی، نسبت به فران گارسیا واکنشی تند نشان داد و بعد از بازی نیز عملکرد داور را ضعیف توصیف کرد؛ اما تأکید داشت که شکست توجیهی ندارد. نکته نگران‌کننده‌تر این بود که او اعتراف کرد بسیاری از برنامه‌های تیم—ازجمله پرس شدید و ریتم بالای بازی—در زمین اجرا نشد. همان هشدارهایی که آنچلوتی پیش‌تر به او داده بود.

پس از بازی، مدیران باشگاه چند ساعت پشت درهای بسته نشستند تا شرایط را بررسی کنند؛ اتفاقی که هرگز نشانه خوبی نیست.

وقتی امباپه گل نزند، هیچ‌کس نمی‌زند

کیلیان امباپه با ۲۵ گل در ۲۱ بازی، بهترین گل‌زن تیم است؛ اما پس از او اوضاع نگران‌کننده می‌شود: وینیسیوس ۱۱ بازی بدون گل، رودریگو ۳۳ بازی.

آلونسو شاید از همان ابتدا با وعده «فوتبال راک‌اند‌رول» خودش را تحت فشار قرار داد؛ فوتبالی با هویت روشن، پرس تهاجمی و حملات کوبنده. اما او به‌خوبی درک نکرده بود که سخت‌ترین کار در فوتبال این است که همه یک‌صدا فکر کنند.

آنچلوتی بارها هشدار داده بود که این رختکن یکی از دشوارترین‌های دوران مربیگری‌اش است. نه به‌خاطر شخصیت بازیکنان، بلکه به‌خاطر تضاد منافع: امباپه رکورد می‌خواهد، وینیسیوس نگران جایگاهش است، والورده پافشاری می‌کند که هافبک میانی باشد و هنوز به بلوغ یک کاپیتان نرسیده است.

پس از شکست مقابل لیورپول، نتایج ناامیدکننده یکی پس از دیگری فرا رسید و انتقادها شدت گرفت. کم‌کم خبرهایی از نارضایتی بازیکنان بیرون آمد؛ از تعداد زیاد جلسات ویدئویی تا سخت‌گیری بیش از حد و انتظاراتی که به گفته برخی «غیرانسانی» بود؛ همان نزاع همیشگی میان یک مربی با متدلوژی مشخص و بازیکنانی که بیشتر به شهود خود تکیه می‌کنند.

آلونسو امیدوار بود جود بلینگهام مرکز پروژه‌اش شود؛ اما مشکل این بود که جود در اصل یک مهاجم دوم است و نه یک هافبک سازمان‌دهنده. تلاش او برای تطبیق، باعث افت عملکرد و ایجاد تردید شده است.

آلونسو خواهان خرید مارتین زوبیمندی بود چون معتقد است تیم فاقد یک هافبک با ریتم‌دهی و نظم‌بخشی است. اما باشگاه این خرید را انجام نداد و او ناچار شد با هافبک‌های فیزیکی و انتقال‌محور کار کند؛ بازیکنانی که سبکشان با فوتبال موقعیتی مدنظر او هم‌خوانی ندارد. آردا گولر نیز بیشتر ویژگی‌های یک مهاجم را دارد تا یک بازی‌ساز.

مصدومیت‌های پیاپی نیز مشکل را تشدید کرده‌اند؛ ۲۰ ترکیب متفاوت در ۲۱ بازی. آخرین ضربه، مصدومیت ادر میلیتائو است که سه تا چهار ماه بیرون خواهد بود.

بحران در رختکن و قطع رابطه با وینیسیوس

شاید نقطه پایان ماجرا زمانی بود که وینیسیوس در ال‌کلاسیکو هنگام تعویض، صریحاً اقتدار آلونسو را زیر سؤال برد. باشگاه هم از سرمربی حمایت نکرد و حتی در عذرخواهی وینیسیوس، نامی از آلونسو برده نشد. از آن لحظه بازگشت به شرایط عادی تقریباً ناممکن شد.

وقتی رسانه‌ها یک‌صدا خبر از «آینده نامعلوم» مربی می‌دهند، معمولاً این پیام از بالاترین سطوح باشگاه نشأت می‌گیرد. پس از نتایج ضعیف، جلساتی میان مربی، بازیکنان و پرز برگزار شد. آلونسو تلاش کرد با تصمیماتی که تا حدی مطابق میل بازیکنان بود، دوباره اعتماد آن‌ها را جلب کند؛ اما پیشرفت تاکتیکی آن‌چنان‌ که می‌خواست رخ نداد.

شکست مقابل سلتا نیز ماه عسل او با هواداران را پایان داد. البته نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد بخشی از هواداران بازیکنان را هم مقصر می‌دانند و معتقدند تیم «شدت و تعهد لازم» را ندارد.

آینده؟ شاید دوباره زیدان

در رئال مادرید، فاصله میان بحران و آرامش گاهی فقط یک مسابقه است. به همین دلیل دیدار چهارشنبه مقابل منچسترسیتی یک بازی معمولی نیست، بلکه شاید آخرین فرصت آلونسو باشد.

اگر او طی روزهای آینده برکنار شود، تعجب نکنید اگر باشگاه دوباره سراغ زیدان برود؛ درحالی‌که آلوارو آربلوا، مربی تیم دوم باشگاه، نیز یکی از گزینه‌های جدی است.