پنهان کردن ابعاد جنایت در غزه؛ حرکت رژیم صهیونیستی روی الگوی جنایت‌کاری آمریکا در عراق و افغانستان

به نظر می‌رسد ارتش رژیم صهیونیستی پس از بیش از ۲ سال بمباران غزه، آمار مرگ‌ومیر در این منطقه تحت محاصره را که وزارت بهداشت فلسطین در غزه با زحمت جمع‌آوری کرده، پذیرفته است.

از زمان آغاز جنگ نسل‌کشی علیه غزه در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ (۱۵ مهر ۱۴۰۲)، رژیم صهیونیستی بار‌ها مقیاس مرگ و ویرانی در قلمرو ثبت‌شده توسط خبرنگاران، فلسطینی‌ها و مقام‌های غزه را رد و انکار کرده یا کم‌اهمیت جلوه داده است.

این رژیم گاهی آمار خود را در مورد شهدای غزه منتشر کرده و سپس آن‌ها را تغییر داده است، در حالی که فلسطینی‌ها و مقام‌های غزه را به اغراق در تعداد شهدا، متهم می‌کرد.

در نهایت، روز پنجشنبه گذشته یک مقام ارتش رژیم صهیونیستی به خبرنگاران صهیونیست گفت که ارتش پذیرفته است که حدود ۷۰ هزار نفر در طول جنگ در غزه کشته شده‌اند.

وزارت بهداشت فلسطین در غزه تخمین می‌زند که از آغاز جنگ در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ تا ۲۷ ژانویه امسال (۷ بهمن)، دست‌کم ۷۱ هزار و ۶۶۲ نفر به شهادت رسیده‌اند؛ از این تعداد، ۴۸۸ نفر از زمان اعلام آتش‌بس در نوار غزه در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۵ (۱۸ مهر ۱۴۰۴) شهید شده‌اند.

این در حالی است که هزاران نفر دیگر مفقود هستند و گمان می‌رود که زیر آوار دفن شده باشند؛ براساس اعلام کمیته ملی مفقودین، این رقم می‌تواند از ۱۰ هزار نفر فراتر رود؛ وزارت بهداشت غزه هم گفته است که دست‌کم ۴۴۰ نفر در طول جنگ بر اثر گرسنگی جان خود را از دست داده‌اند.

مقام ارشد نظامی رژیم صهیونیستی اعلام نکرد که بیشتر شهدا در غزه غیرنظامی عمدتا کودک و زن هستند، یا اینکه صد‌ها نفر از گرسنگی جان خود را از دست داده‌اند و هزاران نفر دیگر در غزه زیر آوار دفن شده‌اند.

با وجود این، پذیرش آمار شهدای وزارت بهداشت فلسطین در غزه، نشان‌دهنده فاصله گرفتن رژیم صهیونیستی از ادعا‌های گذشته است.

در عین حال، یک الگو وجود دارد: رژیم صهیونیستی در طول جنگ خود علیه غزه و مدت‌ها قبل از آن، بار‌ها روایت‌های مربوط به کشتار‌هایی را که نظامیانش مرتکب شده‌اند، انکار کرده است و با وجود شواهد خلاف آن و بعدا با اکراه به آنچه اتفاق افتاده اذعان کرده است، اغلب زمانی که انکار واقعیت‌ها غیرممکن شده است.

پس چه چیزی پشت پذیرش ناگهانی آمار کشته‌شدگان غزه توسط رژیم صهیونیستی و سابقه انکارگرایی آن نهفته است؟

درباره تعداد واقعی شهدا و مجروحان در غزه چه می‌دانیم؟

از زمان آغاز جنگ رژیم صهیونیستی علیه غزه در اکتبر ۲۰۲۳، وزارت بهداشت فلسطین در غزه با ثبت نام و پیگیری شماره‌های شناسایی، تعداد پیکر شهدا را شمارش کرده است.

وزارت بهداشت فلسطین در غزه همچنین تعداد افراد مجروح و تعداد افرادی را که در نتیجه قطع کمک‌های حیاتی به غزه در طول جنگ توسط رژیم صهیونیستی از گرسنگی جان باخته‌اند، ثبت کرده است.

تا ۲۷ ژانویه، این وزارتخانه اعلام کرد که دست‌کم ۷۱ هزار و ۴۲۸ نفر در این جنگ مجروح شده‌اند و از زمان آتش‌بس، هزار و ۳۵۰ نفر دیگر نیز مجروح شدند.

سازمان‌های حقوق بشری و گروه‌های حقوق بشری نیز از آمار وزارت بهداشت فلسطین در غزه حمایت کرده‌اند.

سازمان‌های حقوق بشری نیز نظامیان رژیم صهیونیستی را به هدف قرار دادن عمدی غیرنظامیان متهم کرده‌اند.

براساس گزارش دیده‌بان حقوق بشر اروپا-مدیترانه و آنتونی گیلار، یک افسر بازنشسته نیرو‌های ویژه آمریکا، به‌طور خاص، بین ماه مه و جولای ۲۰۲۵، بیش از هزار فلسطینی توسط ارتش رژیم صهیونیستی در مراکز توزیع مواد غذایی به هدایت آمریکا به شهادت رسیدند.

آگیلار پیش از این توسط به‌اصطلاح بنیاد بشردوستانه غزه (GHF)، یک سازمان غیرانتفاعی تحت حمایت آمریکا و رژیم صهیونیستی برای ارائه این مراکز توزیع، پس از آن که این رژیم، آژانس کاریابی و خدمات‌رسانی سازمان ملل برای آوارگان فلسطینی آنروا UNRWA، را به کمک به مقاومت فلسطین متهم کرد، استخدام شده بود.

آگیلار در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۲۵ گفت: بدون شک، من شاهد جنایت‌های جنگی توسط ارتش اسرائیل بوده‌ام.

واکنش رژیم صهیونیستی به آمار شهدای غزه چه بوده است؟

رژیم صهیونیستی در طول جنگ خود علیه غزه، عمدتا این ارقام را رد و ادعا کرد که آن‌ها گمراه‌کننده هستند یا دستکاری شده‌اند.

مقام‌های ارتش رژیم صهیونیستی همچنین ادعا‌هایی درباره هدف قرار گرفتن غیرنظامیان در مراکز توزیع غذا در سال ۲۰۲۵ را رد و در عوض ادعا کرده‌اند که «هرج‌ومرج» در این مراکز «تهدید فوری» برای سربازانش ایجاد کرده و آن‌ها را مجبور به تیراندازی کرده است.

بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی نیز بار‌ها ادعا‌هایی درباره هدف قرار دادن عمدی غیرنظامیان در غزه توسط نظامیان صهیونیست را رد و ادعا کرده است که چنین ادعا‌هایی به منزله «افترا به خون» علیه رژیم صهیونیستی است.

نتانیاهو در سپتامبر ۲۰۲۴، با افتخار گفت: اسرائیل کمترین نسبت مرگ غیرنظامیان به جنگجویان را در تاریخ جنگ شهری مدرن دارد و ارتش به ازای هر جنگجوی کشته‌شده، تنها یک غیرنظامی را کشته است؛ این در حالی است که یک گزارش نظامی فاش‌شده در آگوست ۲۰۲۵ نتیجه گرفت که بیش از ۸۰ درصد از کسانی که رژیم صهیونیستی در غزه به شهادت رسانده است، غیرنظامی بوده‌اند.

تحقیقات آوریل ۲۰۲۴ که توسط مجله مستقل +۹۷۲، که اخبار اراضی اشغالی و فلسطین را گزارش می‌دهد، انجام شد، نشان داد که به گفته منابع اطلاعاتی رژیم صهیونیستی، یک سیستم هدف‌گیری هوش مصنوعی ارتش رژیم صهیونیستی با نام رمز لاوندر، ده‌ها هزار نفر را در غزه به‌عنوان اعضای بالقوه مقاومت و واجد شرایط کشته شدن علامت‌گذاری کرده است.

ارتش رژیم صهیونیستی در طول جنگ، آمار تلفات خود را منتشر کرد و آمار وزارت بهداشت فلسطین در غزه را رد کرد، اما مرتبا آمار خود را تغییر می‌داد.

مقام‌های رژیم صهیونیستی درباره شمار تلفات صهیونیست عملیات طوفان‌الاقصی نیز همین رویه را داشتند؛ گزارش‌های رسانه‌های صهیونیستی مانند هاآرتص حاکی از آن است که برخی از کشته‌شدگان در آن روز قربانی سیاست بحث‌برانگیز معروف به دستورالعمل هانیبال، با هدف جلوگیری از اسیر گرفتن دشمن شدند.

رژیم صهیونیستی در اعلام سهم غیرنظامیان هدف قرار گرفته در طول جنگ غزه نیز همین روش را به‌کار برد.

متحدان غربی رژیم صهیونیستی و رسانه‌های غربی نیز به‌طور نظام‌مند در مورد تعداد شهدای جمع‌آوری‌شده توسط وزارت بهداشت فلسطین در غزه در طول جنگ تردید ایجاد کرده‌اند.

حدود ۲ هفته پس از آغاز جنگ رژیم صهیونیستی علیه غزه، پس از آن که وزارت بهداشت فلسطین در این منطقه فهرستی را منتشر کرد که شهادت بیش از ۷ هزار فلسطینی، ازجمله نزدیک به ۳ هزار کودک را مستند می‌کرد، جو بایدن، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، گفت که هیچ اعتمادی به عددی که فلسطینی‌ها استفاده می‌کنند، ندارد.

بایدن گفته بود: من هیچ تصوری ندارم که فلسطینی‌ها در مورد تعداد کشته‌شدگان حقیقت را می‌گویند.

چرا رژیم صهیونیستی اکنون آمار شهدای غزه را پذیرفته است؟

اعلام روز پنجشنبه رژیم صهیونیستی درباره اعتراف به شهادت ۷۰ هزار نفر در غزه، پس از بیش از ۲ سال تلاش مکرر برای انکار یا کم‌اهمیت جلوه دادن تعداد شهدا در این منطقه محاصره‌شده صورت می‌گیرد.

سلطان برکات، استاد ارشد سیاست عمومی در دانشگاه حمد بن خلیفه در دوحه گفت: درک این موضوع مهم است که چرا اسرائیل اکنون ممکن است به مقیاس مرگ‌ومیر در غزه اذعان کند.

وی اظهار کرد: در سطح بین‌المللی، افزایش دسترسی سازمان ملل و دیگر آژانس‌های بشردوستانه ازجمله آژانس‌های برخی از کشور‌های متحد اسرائیل (آمریکا، انگلیس، فرانسه و دیگران) به این منطقه همراه با آغاز آواربرداری در غزه، ادامه رد کامل برای اسرائیل را غیرقابل دفاع کرد.

این استاد دانشگاه با اشاره به اینکه در این مرحله، پذیرش جزئی می‌تواند به حفظ اعتبار نهادی کمک کند و جدیت را به شرکای کلیدی، به‌ویژه دولت‌های آمریکا و اروپا، نشان دهد، گفت: همچنین ممکن است یک بازنگری استراتژیک در حال انجام باشد؛ پذیرش این ارقام به اسرائیل اجازه می‌دهد تا استدلال خود را در عرصه بین‌المللی تغییر دهد، ب‌ ویژه با توجه به اینکه تحولات اخیر پیرامون هیئت صلح توجه جهانی را از این سوال که آیا نسل‌کشی و مرگ جمعی رخ داده است یا خیر، به سمت بازسازی - تغییر چارچوب بحث پیرامون مسئولیت و شرایط این مرگ‌ها - معطوف کرده است.

برکات گفت: در نهایت، این پذیرش ممکن است یک هدف قانونی دفاعی باشد؛ اذعان به میزان آسیب لزوما به معنای پذیرش خطا نیست، اما می‌تواند بخشی از ایجاد یک سابقه منسجم‌تر در انتظار تحقیقات، تحقیقات یا اقدام‌های قانونی آینده باشد.

این تغییر از انکار آشکار به تغییر اعداد به پذیرش برخی از حقایق بخشی از یک الگو است.

سابقه انکار رژیم صهیونیستی

رژیم صهیونیستی علاوه بر انکار تعداد شهدا در طول جنگ خود علیه غزه در گذشته، اتهام‌های رسانه‌ها و گروه‌های حقوق بشری درباره کشتار کودکان و خبرنگاران در غزه و کرانه باختری اشغالی را نیز رد کرده است.

هند رجب

در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۴ (۹ بهمن ۱۴۰۲)، پس از آن که هند رجب ۵ ساله بر اثر هدف قرار دادن ماشین خانواده‌اش توسط یک تانک رژیم صهیونیستی در غزه شهید شد، رژیم صهیونیستی حضور سربازانش در منطقه را انکار کرد.

هند پس از شهادت بقیه اعضای خانواده‌اش، به مدت ۳ ساعت تلفنی از امدادگران درخواست کمک کرد، قبل از این که او نیز خودش به شهادت برسد؛ وی در طول تماس تلفنی خود، یک تانک را توصیف کرد که در کنار ماشین ایستاده بود.

هنگامی که امدادگران بقایای هند و خانواده‌اش را در ۱۰ فوریه (۲۱ بهمن) پیدا کردند، ماشین پر از سوراخ‌های گلوله بود که احتمالا از بیش از یک جهت شلیک شده بودند؛ بعدا مشخص شد که بیش از ۳۰۰ گلوله به داخل ماشین شلیک شده بود.

براساس گزارش تایمز اسرائیل، در بیانیه‌ای از ارتش رژیم صهیونیستی آمده است: به نظر می‌رسد که سربازان در نزدیکی وسیله نقلیه یا در محدوده شلیک وسیله نقلیه توصیف‌شده که دختر در آن پیدا شده بود، حضور نداشتند.

با وجود این، در فوریه ۲۰۲۴، سوابق تلفن و تصاویر ماهواره‌ای حادثه یادشده تجزیه‌وتحلیل شد تا مشخص کند که آیا نظامیان صهیونیست در نزدیکی ماشین بوده‌اند یا خیر؛ تحقیقات نشان داد که این وسیله نقلیه در اوایل بعد از ظهر ۲۹ ژانویه توسط ارتش رژیم صهیونیستی در نزدیکی یک پمپ بنزین در تل‌الهوی متوقف شده است.

دیگر رسانه‌های تحقیقی نیز ادعا‌های رژیم صهیونیستی در مورد شهادت هند را زیر سوال بردند و آمریکا، متحد شماره یک رژیم صهیونیستی، خواستار تحقیقات در مورد قتل هند، خانواده‌اش و پزشکانی شد که برای نجات آن‌ها اعزام شده بودند.

ارتش رژیم صهیونیستی از آن زمان ادعا کرد که پرونده هند هنوز توسط سازوکار ارزیابی حقیقت‌یاب این رژیم (FFAM) در حال بررسی است؛ در واقع، از رد کامل اولیه خود مبنی بر احتمال شلیک تانک رژیم صهیونیستی به خودرو عقب‌نشینی کرده است.

شیرین ابوعاقله، خبرنگار الجزیره

رژیم صهیونیستی زمانی که شیرین عاقله، خبرنگار الجزیره، شهروند آمریکایی و فلسطینی، هنگام گزارش از «جنین» در کرانه باختری اشغالی در ۱۱ مه ۲۰۲۲ (۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۱) شهید شد، انکار‌های مشابهی را منتشر کرد.

شیرین ژاکت «خبرنگاری» خود را پوشیده بود؛ نتایج کالبدشکافی بعدا نشان داد که وی توسط یک نظامی صهیونیست مورد اصابت گلوله قرار گرفته است؛ شاهدان ازجمله خبرنگاران الجزیره، گفتند که نظامیان صهیونیست تیراندازی را انجام داده‌اند، ادعایی که بعدا توسط تحقیقات متعدد رسانه‌ها، سازمان‌های حقوق بشری و سازمان ملل تایید شد.

اما رژیم صهیونیستی سعی کرد از مسئولیت شانه خالی کند و در ابتدا ادعا کرد که وی در تیراندازی متقابل مقاومت فلسطین گرفتار شده است؛ با وجود این، فیلم‌های ویدیویی از این حادثه نشان می‌دهد خیابانی که ابوعاقله در آن ایستاده بود، عمدتا ساکت بود.

در سپتامبر همان سال، پس از تحقیقات نظامی، رژیم صهیونیستی موضع خود را تغییر داد و اذعان کرد که «بسیار محتمل» است که یکی از سربازانش گلوله‌ای را که ابوعاقله را کشته است، شلیک کرده باشد؛ با وجود این، ارتش هرگونه تحقیقات بیشتر را رد کرد و گفت که هیچ مدرکی دال بر جرم جنایی پیدا نکرده است.

دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل در ژوئن ۲۰۲۲ گفت که شیرین توسط رژیم صهیونیستی کشته شده است، اما رژیم صهیونیستی گزارش سازمان ملل را مغرضانه خواند.

با وجود این در ۱۱ مه (۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۲)، سخنگوی ارتش رژیم صهیونیستی در پاسخ به یک رسانه اعلام کرد: فکر می‌کنم این فرصتی است تا اینجا بگویم که ما از مرگ مرحوم شیرین ابوعاقله بسیار متاسفیم.

خانواده شیرین می‌گویند که هنوز به دنبال پاسخگویی هستند.

کارکنان آمبولانس در غزه

در تاریخ ۳۰ مارس ۲۰۲۵ (۱۰ فروردین ۱۴۰۴)، پیکر ۵ امدادگر دفاع مدنی فلسطین، یک کارمند سازمان ملل و ۸ کارمند جمعیت هلال احمر فلسطین (PRCS) در یک گور کم‌عمق در غزه کشف شد.

نهمین نفر راننده آمبولانس دفاع مدنی فلسطین، توسط رژیم صهیونیستی بازداشت شده بود که بعدا توسط جمعیت هلال احمر فلسطین تایید شد؛ در مجموع، ۱۵ نفر از کارکنان اورژانس شهید شده بودند و یک پیکر چند روز قبل پیدا شده بود.

بعدا مشخص شد که حدود ساعت ۴ صبح (۰۱:۰۰ به وقت گرینویچ) در ۲۳ مارس (۳ فروردین)، یک آمبولانس فلسطینی برای پیوستن به آمبولانس قبلی که در حال کمک به مجروحان حمله هوایی رژیم صهیونیستی در رفح بود، اعزام شده بود.

تماس با آمبولانس قطع شد و ساعت ۵ صبح، نخستین آمبولانس برای یافتن آن برگشت؛ امدادگران با ارسال بی‌سیم اعلام کردند که می‌توانند تلفات انسانی را در مسیر تل‌السلطان، منطقه دیگری در جنوب غزه، روی زمین ببینند.

۲ آمبولانس دیگر به همراه یک ماشین آتش‌نشانی و دیگر وسایل نقلیه اضطراری اعزام شدند؛ آن‌ها بیش از ۵ دقیقه زیر آتش گلوله‌های رژیم صهیونیستی قرار گرفتند؛ دقایقی بعد، نظامیان صهیونیست همچنین به یک ماشین سازمان ملل که در محل توقف کرده بود، شلیک کردند؛ ارتباط صلیب سرخ با تیم خود قطع شد.

فیلمی که بعدا در تلفن رفعت رضوان، امدادگر شهید، پیدا شد، لحظات پایانی این تیم را نشان می‌داد؛ این فیلم که از داخل یکی از ۲ آمبولانس آخری که به سمت محل اعزام شده بودند، گرفته شده است، یک ماشین آتش‌نشانی و آمبولانس‌هایی را نشان می‌دهد که در طول شب به جلو حرکت می‌کنند.

همه وسایل نقلیه با چراغ‌های اضطراری چشمک‌زن به وضوح قابل شناسایی بودند.

این وسایل نقلیه هنگامی که به یک آمبولانس و پیکر کنار جاده رسیدند، متوقف شدند و امدادگران با لباس‌های شبرنگ از وسایل نقلیه خارج شدند؛ لحظاتی بعد، تیراندازی شدیدی آغاز شد.

با وجود این، رژیم صهیونیستی در ابتدا ادعا کرد که سربازانش به این دلیل آتش گشودند که کاروان «به‌طور مشکوکی» در تاریکی و بدون چراغ جلو یا چراغ چشمک‌زن نزدیک شده است؛ در این گزارش ادعا شده است که حرکت وسایل نقلیه از قبل با ارتش هماهنگ یا هماهنگ نشده بود؛ فیلم ویدیویی به وضوح آمبولانس‌ها را با چراغ‌های روشن نشان می‌دهد.

روز پس از حمله به آمبولانس، نظامیان صهیونیست تمام ورودی‌ها به محل وقوع حمله را مسدود کردند، اما چند روز بعد، مقام‌های سازمان ملل و فلسطین دسترسی محدودی به منطقه پیدا کردند و موفق شدند وسایل نقلیه دفن شده و پیکر یکی از اعضای دفاع مدنی غزه را پیدا کنند.

سپس، آن‌ها یک گور کم‌عمق با ۱۴ پیکر از کارکنان اورژانس کشف کردند؛ بعدا مشخص شد که نظامیان صهیونیستی با بولدوزر از روی پیکر‌ها و وسایل نقلیه آن‌ها عبور کرده‌اند.

در ماه آوریل، به نظر می‌رسید که ارتش رژیم صهیونیستی از ادعا‌های خود کوتاه آمده و قتل‌ها و همچنین دفن شهدا و وسایل نقلیه آن‌ها را یک «خطای حرفه‌ای» و «سوءتفاهم» توصیف کرده است.

یک گزارش تحقیقاتی از رژیم صهیونیستی ادعا کرد که نظامیان صهیونیست به دلیل «دید کم در شب» و به دلیل اینکه چراغ‌های چشمک‌زن در پهپاد‌ها و عینک‌های دید در شب کمتر دیده می‌شوند، نتوانسته‌اند آمبولانس‌ها را تشخیص دهند.

این گزارش همچنین یک معاون فرمانده را که اکنون برکنار شده است، مقصر دانست و مدعی شد که او به اشتباه فکر کرده است که یک آمبولانس توسط مقاومت فلسطین استفاده شده و ابتدا آتش گشوده است.

این گزارش انکار کرد که دفن وسایل نقلیه و پیکر‌ها تلاشی برای پنهان کردن حمله بوده است.

نکته انکار چنین جنایت‌هایی توسط رژیم صهیونیستی چیست؟

برکات گفت که این الگوی انکار در وهله اول توسط رژیم صهیونیستی منحصر‌به‌فرد نیست، زیرا جنگ اطلاعاتی یک ملاحظه واقعی در هر درگیری است.

وی با بیان اینکه آمریکا شیوه‌های مشابهی را هم در افغانستان و هم در عراق به‌کار گرفته است، اظهار کرد: با وجود این، براساس جنگ‌های اسرائیل در غزه، لبنان و جا‌های دیگر، به نظر می‌رسد این رفتار از یک الگوی مکرر مبهم‌سازی و فریب پیروی می‌کند که هدف آن ایجاد سردرگمی و در عین حال محدود کردن فرصت‌های تایید مستقل، به‌ویژه توسط رسانه‌های بین‌المللی است.

این استاد دانشگاه تصریح کرد که رژیم صهیونیستی، مانند آمریکا و دیگر ارتش‌هایی که عملیات تهاجمی انجام می‌دهند، در مراحل اولیه گزارش‌دهی در طول درگیری‌های فعال نیز بسیار محتاط است.

به گفته برکات، انکار اولیه یا عدم پذیرش اغلب به‌عنوان نتیجه نیاز به تایید اطلاعات داخلی مطرح می‌شود، به‌ویژه هنگامی که آمار از سوی مقام‌های طرف مقابل مانند وزارت بهداشت فلسطین در غزه منتشر می‌شود.

وی گفت: رفتار اسرائیل ابعاد قانونی و دیپلماتیک نیز دارد؛ پذیرش زودهنگام مسئولیت یا آمار تلفات (در جنگ اسرائیل علیه غزه) می‌توانست پیامد‌هایی برای پرونده‌های مطرح‌شده علیه اسرائیل در دیوان بین‌المللی دادگستری (ICJ) و دیوان بین‌المللی کیفری (ICC) داشته باشد؛ تاخیر در پذیرش به اسرائیل زمان داد تا میزان مواجهه قانونی خود را ارزیابی و پیام‌رسانی خود را با متحدان هماهنگ کند.