لفاظی برای صلح؛ چرا شورای صلح ترامپ به غزه کمک نمی‌کند؟

در حالی که کودکان غزه در چادر‌ها و ساختمان‌های ویران به دنبال گرما می‌گردند، واشنگتن میزبان جلساتی با عنوان «شورای صلح» جدید است که از طرف دونالد ترامپ، رئیس جمهور  آمریکا راه‌اندازی شده است.

این نام مهم به نظر می‌رسد، اما پرسش‌ها حتی بزرگ‌تر هستند؛ در غزه، کودکان سخنرانی‌های کنفرانس را نمی‌شنوند، آنها با شعار‌هایی در مورد صلح که بر دیوار‌های سالن‌های مجلل نوشه شده، محافظت نمی‌شوند، مادران زیر آوار می‌دانند که کلمات جلو موشک‌ها را نمی‌گیرند، بیانیه‌های محکومیت، خانه‌ها را بازسازی نمی‌کنند، سخنرانی‌ها اشک‌های کودکی را که خانواده‌اش را از دست داده است، پاک نمی‌کنند.

روز پنجشنبه گذشته در جلسه افتتاحیه شورای صلح در واشنگتن، ترامپ ادعا کرد که متحدان مختلف آمریکا بیش از ۷ میلیارد دلار به تلاش‌های امدادی در غزه کمک کرده‌اند و آمریکا حدود ۱۰ میلیارد دلار کمک خواهد کرد.

ترامپ همچنین اعلام کرد که ۵ کشور -اندونزی، مراکش، آلبانی، کوزوو و قزاقستان- موافقت کرده‌اند که هزاران نفر را به نیروی بین‌المللی تثبیت‌کننده، که قرار است به تدریج جایگزین نظامیان صهیونیست در غزه شود، اختصاص دهند.

رژیم صهیونیستی به این شورا پیوسته و در نشست افتتاحیه آن نیز شرکت کرده، اما هیچ گزارشی درباره پرداخت یک میلیارد دلار از طرف این رژیم وجود ندارد.

یکی از بحث‌برانگیزترین جنبه‌های این جلسه، عدم حضور نماینده رسمی فلسطین بود، در حالی که رژیم صهیونیستی، به‌عنوان اشغالگر، در جلسه حضور داشت، در حالی که هیچ برچسب نامی برای فلسطین وجود نداشت.

چگونه می‌توان بدون مشارکت مردمی که تحت اشغال زندگی می‌کنند، در مورد صلح بحث کرد؟

چگونه می‌توان بر خلع سلاح غزه تمرکز کرد در حالی که اشغال و عملیات نظامی جاری را نادیده گرفت؟

به گزارش میدل‌ایست مانیتور، یک روند صلح واقعی باید به ریشه اصلی درگیری بپردازد؛ پایان دادن به خشونت نمی‌تواند فقط به معنای حذف سلاح از یک طرف و در عین حال بدون تغییر گذاشتن واقعیت سیاسی باشد.

بسیاری از کشور‌های بزرگ اروپایی در اولین جلسه شرکت نکردند؛ این غیبت فقط نمادین نبود، این نشان دهنده نگرانی‌هایی است که این ابتکار، نهاد‌های بین‌المللی را دور می‌زند و ممکن است با مواضع تثبیت‌شده بین‌المللی در مورد فلسطین در تضاد باشد.

همچنین نگرانی‌هایی وجود دارد که چنین هیئتی می‌تواند نقش سیاسی اروپا را در درگیری فلسطین/اسرائیل کاهش دهد، در حالی که درخواست کمک‌های مالی برای بازسازی را مطرح می‌کند.

اگرچه احتیاط اروپا ممکن است مثبت به نظر برسد، اما مسئولیت تاریخی و سیاسی آنها را در قبال آنچه در غزه اتفاق می‌افتد، از بین نمی‌برد.