ماجرای افزایش حقوق اعضای هیئت علمی، صرفاً تصمیمی برای اعمال ضریب سالانه حقوق کارکنان دولت نبود؛ موضوع از مطالبهای گستردهتر برای اصلاح وضعیت معیشتی استادان و بازنگری در فرمول محاسبه حقوق آنان آغاز شد. واقعیت این است جوانانی که به تازگی به عنوان استاد دانشگاه آغاز به کار کردهاند عملاً با حقوق کارمندان همان دانشگاه یا تفاوتی ندارند یا حتی ممکن است کمتر از آنها نیز باشد وضعیتی که موجب میشود بخشی که وظیفه نخبهپروی کشور را بر دوش دارند و ممکن است پیشنهادهای وسوسهانگیزی نیز در دیگر کشورها داشته باشند به فکر مهاجرت بیفتند.
در پی طرح موضوع معیشت و منزلت اعضای هیئت علمی در شورای عالی انقلاب فرهنگی، کارگروهی ویژه با مسئولیت محمدرضا عارف تشکیل شد. در ادامه، کمیتهای مأمور بررسی وضعیت حقوقی و معیشتی استادان شد و نتیجه بررسیهای آن اصلاح برخی مفاد آییننامه استخدامی اعضای هیئت علمی، تغییر فرمول محاسبه حقوق و بازنگری در ضرایب مبنا بود. این فرایند سرانجام در ۱۸اسفند ۱۴۰۴ به تصویب شورای حقوق و دستمزد رسید و قرار شد از ابتدای سال ۱۴۰۵ اجرایی شود. بنابراین، برخلاف برخی روایتها، موضوع صرفاً یک تصمیم داخلی هیئت امنای دانشگاهها نبود؛ شورای حقوق و دستمزد نیز در تصویب فرمول اصلاحشده نقش رسمی داشت.
در هفته پایانی اسفند ۱۴۰۴، خبر افزایش ۷۵ درصدی حقوق اعضای هیئت علمی از سوی وزارت علوم منتشر شد و در خبرهای آن زمان، این تصمیم به مصوبه هیئت امنای وزارت علوم نیز نسبت داده شد. با این حال، آنچه در ادامه درباره ابعاد این افزایش منتشر شد، تصویر دقیقتری از نحوه محاسبه آن به دست داد.
راز عدد ۱۰۰ درصد افزایش …


دانلود از کافه بازار































































































































































