۲۵ سال از قرن بیستویکم گذشته، اما نظم ژئوپلیتیکی جهان هنوز به ثبات نرسیده و در دوران انتقالی قرار دارد. آمریکا در تلاش است هژمونی خود را حفظ کند، چین به دنبال تثبیت جایگاه خود بهعنوان قطب اصلی قدرت جهانی است و روسیه میکوشد جایگاه ازدسترفته خود را در معادلات بینالمللی احیا کند. بنابراین، نشست شنژن را میتوان تلاش برای مدیریت گذار از نظم تکقطبی به ساختاری چندمرکزی و رقابتی ارزیابی کرد.
مقایسه این نشست با یالتا زمانی اهمیت بیشتری مییابد که نگرانی زلنسکی، رئیسجمهوری اوکراین، از احتمال تصمیمگیری قدرتهای بزرگ درباره سرنوشت کشورش بدون مشارکت کییف را در نظر بگیریم. برای پوتین، حضور در کنار ترامپ و شی، حتی بدون دستیابی به توافقی مشخص، دستاوردی سیاسی و نشانه بازگشت روسیه به مرکز دیپلماسی جهانی است.
با وجود تفاوت منافع سه قدرت، هر سه به مهار بحرانهای بینالمللی نیاز دارند. ترامپ به دنبال دستاوردی سیاسی از طریق مدیریت بحران ایران و پایان جنگ اوکراین است. پوتین خواهان پایان جنگ اوکراین با حفظ دستاوردهای سرزمینی و امنیتی روسیه است و چین نیز برای تأمین امنیت انرژی و جلوگیری از گسترش بیثباتی در خاورمیانه به کاهش تنشها نیاز دارد. البته اشتراک در ضرورت … …

![[دکتر سیروس احمدی نوحدانی] از یالتا تا شنژن](/news/u/2026-11-20/ettelaat-zy1ao.webp)
دانلود از کافه بازار



![[دکتر سیروس احمدی نوحدانی] از یالتا تا شنژن](/news/u/2026-11-20/ettelaat-zy1ao.jpg)
















































































































































![[امیرعلی ابوالفتح] دولت ترامپ و جریانهای سهگانه در بحث ایران](/news/u/2026-11-20/ettelaat-35js7.jpg)









