سنجش سلامت روان پس از وقوع جنگ ۴۰ روزه از سوی سازمان بهزیستی کشور و با مشارکت دیگر ارگانها اجرا شد و هدف از آن ارزیابی آسیب وارده بهعلت جنگ بر روان شهروندان بود. از اول خرداد ۱۴۰۵ شهروندان از طریق پیوند ارسال شده با پیامک، به پرسشنامههایی هدایت میشدند که میزان اولیه اضطراب آنها را ارزیابی میکرد. در این سنجش نسبت میان کسانی که شغل آزاد داشتند یا کارمند و خانهدار بودند تقریبا برابر بود. نسبت سطح تحصیلات زیر دیپلم، دیپلم و کارشناسی هم به یکدیگر نزدیک بود. افراد متاهل بیش از ۶۰ درصد شرکتکنندگان را تشکیل میدادند و گروههای سنتی ۱۸ تا ۲۵ و ۳۶ تا ۴۵ بیشتر از بقیه در این سنجش شرکت کردند. میزان مردان و زنان شرکتکننده نیز اختلاف چندانی نداشت. این طرح گستردهترین نمونهگیری از وضعیت روانی شهروندان ایرانی پس از یک سال جنگ است. ترکیب نیرویانسانی و فناوری
سیدحسن موسویچلک، معاون سلامت اجتماعی سازمان بهزیستی کشور در گفتوگو با همشهری اعلام کرد: «انجام این طرح در شرایط خاص کشور سرمایهای ارزشمند برای بهزیستی و نظام سلامت کشور محسوب میشود تا بتوان پیامدهای روانشناختی وقوع جنگ را پایش و شناسایی کرد و افراد را به سمت مدیریت خدمات سلامت روان ارجاع داد. در جوامع درگیر با بحرانهای شدید، شیوع اختالالت روانی میتواند تا دو برابر افزایش پیدا کند. اکنون با استفاده از این تجربه میتوانیم افراد را در شرایط بحرانی سریعتر شناسایی کنیم و مداخله روانشناختی را انجام دهیم.» موسوی چلک میگوید: «پیمایش قبلی بهزیستی هم که بر سالمندان متمرکز بود، نشان داد ۷۰ درصد سالمندان در جریان جنگ دچار تشدید اضطراب شدهاند.» شهروندان پیگیر درمان روانی نیستند …

بازار


















































































