بازار
این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
همشهری آنلاین -رابعه تیموری: از سن مدرسه رفتن‌شان سال‌ها گذشته، اما وقتی پای درس آقای پورحافظ می‌نشینند، مانند همان سال‌های کودکی‌شان که در حسرت حفظ کردن جدول ضرب و فرمول‌های محیط و مساحت اشکال هندسی بودند، برای یادگرفتن ریاضی ذوق‌وشوق دارند. سر کلاس معارف هم باید مثل یک دانش‌آموز شش دانگ و سرتا پا گوش باشند تا حرفهای آقای عبدالکریمی را با حواس جمع گوش کنند، اما شیطنت‌های‌شان را سر کلاس خانم علیپور روی دایره می‌ریزند که جوان است و می‌توانند از او درباره لباس و تیپی که امروز سر کلاس‌زده‌اند، نظر بخواهند. حال‌وهوای کلاس خانم مظفری با همه کلاس‌ها فرق دارد و او در کنار آموزش فارسی، ریاضی و علوم مادرانه؛ دل به دل‌شان می‌دهد و غصه‌های دل گنجشکی‌شان را می‌شنود. امروز هم تولد او است و بچه‌ها می‌خواهند با کمک خانم باستانی غافلگیرش کنند. پورحافظ، عبدالکریمی، علیپور و مظفری جزء ٤٠ معلم مدرسه آسایشگاه کهریزک هستند که از سال‌ها پیش، به آسایشگاه می‌آیند تا بی‌مزد و بی‌منت معلم مددجویانی باشند که بازی روزگار و کم‌توانی تن‌های بی‌رمق‌شان، سال‌ها حسرت درس و مدرسه را به دل‌شان گذاشته است . عکاس: امیر رستمییک ماه مهر متفاوت
ساختمان اداری آسایشگاه در سکوت فرو رفته و آفتاب نیمروز در حیاط پر از دار و درخت آن پهن شده است. مدرسه وسط حیاط قرارگرفته و از پشت در ورودی شیشه‌ای آن رفت‌وآمد بی‌هیاهوی معلم‌ها و دانش‌آموزان مدرسه پیدا است. هر یک از کلاس‌های بزرگ و دلبازی که در گوشه کنار راهرو قرارگرفته، به دانش‌آموزان یک مقطع اختصاص دارد و در آزمایشگاه مدرسه هم دم و دستگاه آزمایش‌های درس‌های علوم و شیمی پایه‌های مختلف مهیا شده است . …
