بازار
دسترسی به نرخ ارزان‌تر خودش تبدیل به یک امتیاز می‌شود و همین تفاوت، به‌تدریج زمینه رانت، واسطه‌گری و تصمیم‌های غیرشفاف را فراهم می‌کند.
در بازار ارز، این مسئله آثار بزرگ‌تری هم دارد. یک واردکننده ارز را با یک نرخ دریافت می‌کند، صادرکننده ممکن است ارز خود را با نرخ دیگری عرضه کند، بازار آزاد عدد دیگری داشته باشد و فعال اقتصادی هم به‌جای اینکه فقط درباره تولید، فروش و تجارت تصمیم بگیرد، ناچار شود مدام محاسبه کند که کدام نرخ مبناست و دسترسی به کدام مسیر برایش ممکن خواهد بود. مطالب پیشنهادی جایگاه نخبگان اقتصادی در آیندۀ اقتصاد ۱۴۰۳/۰۲/۱۶ درس‌های آرژانتینی برای مهار تورم و امکان بومی سازی آن در ایران ۱۴۰۴/۰۷/۲۷
برای همین، حرکت به سمت یک بازار شفاف‌تر و کاهش فاصله نرخ‌ها در اصل اتفاق مثبتی بود.
وقتی تالارهای مرکز مبادله ادغام شدند و صحبت از حرکت به سمت تک‌نرخی شدن ارز شد، انتظار طبیعی این بود که به‌تدریج همان تعدد نرخ‌هایی که سال‌ها محل انتقاد بود کمتر شود. ممکن بود درباره عدد نهایی نرخ اختلاف‌نظر داشته باشیم، اما حداقل جهت حرکت روشن بود؛ قرار بود نرخ ارز بیشتر از دل یک سازوکار مشخص و قابل‌فهم بیرون بیاید.
اتفاقی که این روزها افتاده اما دوباره همان سؤال قدیمی را زنده کرده است.
در حال حاضر نرخ حواله دلار در مرکز مبادله در محدوده حدود ۱۷۷ هزار تومان قرار دارد. همزمان بانک مرکزی مسیر دیگری برای عرضه اسکناس ارز از طریق شبکه بانکی ایجاد کرده و امکان خرید ارز تا سقف مشخصی برای افراد فراهم شده است. اصل این تصمیم عجیب نیست. …
