کارشناس حوزه حفاظت و مرمت و مربی انجمن پدافند غیرعامل در این نشست گفت: آثار موزه‌ای از نظر جنس، ابعاد، وزن، وضعیت نگهداری و میزان آسیب‌پذیری تفاوت دارند و نمی‌توان برای نجات همه آنها از یک روش یکسان برای حفاظت استفاده کرد. آثار کاغذی و اسناد به شرایط محیطی به‌ویژه رطوبت حساس هستند درحالی‌که مجموعه‌های سفالی ممکن است در اثر لرزش، سقوط یا برخورد با یکدیگر آسیب ببینند. بنابراین، برنامه حفاظت اضطراری باید متناسب با ویژگی‌های هر مجموعه تدوین شود و روش جابه‌جایی، بسته‌بندی و انتقال ایمن آثار را در بر بگیرد.
به گفته فاطمه علی‌میرزایی، تهیه فهرست آثار دارای اولویت حفاظتی، ثبت اطلاعات و تصاویر، مشخص کردن محل دقیق نگهداری و تعیین مقصد امن برای انتقال موقت آثار از اقداماتی است که باید پیش از وقوع حادثه انجام شود. تصمیم‌گیری درباره جابه‌جایی آثار نیز باید به افراد مشخص و آموزش‌دیده سپرده شود.
در این نشست، استفاده از سامانه جام برای شناسایی ویژگی‌ها و حساسیت‌های آثار و کمک به کدگذاری آنها در شرایط اضطراری نیز مطرح شد.
فاطمه علی‌میرزایی در بخش دیگری از صحبت‌های خود گفت: ایجاد برنامه روشن برای اولویت‌بندی آثار، به‌گونه‌ای که کارکنان بدانند در هر وضعیت کدام آثار در اولویت حفاظت قرار دارند، می‌تواند از اتلاف زمان در لحظات بحرانی جلوگیری کند و این موضوع باید با کدگذاری در سامانه جام لحاظ … …
دانلود از کافه بازار
