شهرهایی که اجازه نمی‌دهند سرما شهروندان را خانه‌نشین کند 

به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، فعالیت بدنی و حضور شهروندان در فضاهای عمومی در ماه‌های گرم سال افزایش پیدا می‌کند، زیرا روزها طولانی‌تر هستند و استفاده از پارک‌ها، مسیرهای پیاده‌روی، زمین‌های ورزشی و فضاهای تفریحی آسان‌تر انجام می‌شود. با شروع فصل سرد، کاهش دما، بارش باران، وزش باد، تاریکی زودهنگام و لغزندگی سطح زمین، بسیاری از شهروندان را از ورزش در فضای باز دور می‌کند. این مسئله در مناطق سردتر ممکن است چندین ماه ادامه داشته باشد و به کاهش تحرک، افزایش استفاده از خودرو و کاهش تعاملات اجتماعی منجر شود.

شهرهای پیشرو برای حل این مشکل، فقط به ساخت سالن‌های ورزشی بزرگ اکتفا نکرده‌اند. آن‌ها تلاش می‌کنند فضاهای عمومی را در برابر شرایط نامساعد آب‌وهوایی مقاوم‌تر کنند. مسیرهای پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری با سطح مناسب، زهکشی مؤثر، روشنایی کافی و دسترسی به حمل‌ونقل عمومی حتی در روزهای بارانی و تاریک نیز قابل‌استفاده باقی می‌مانند. در بعضی شهرها، مسیرهای اصلی به‌صورت منظم از آب، برگ‌های خیس، گل‌ولای و یخ پاک می‌شوند و نقاط استراحت و پناهگاه‌های کوچک در امتداد آن‌ها قرار می‌گیرد.

راهکار دیگر ترکیب فضاهای باز با امکانات سرپوشیده است. مراکز اجتماعی، سالن‌های ورزشی محله‌ای، استخرهای عمومی، پیست‌های اسکیت، کافه‌ها و فضاهای گرم‌کننده می‌توانند در مجاورت پارک‌ها قرار بگیرند. این ترکیب موجب می‌شود شهروندان برای استفاده از فضای عمومی مجبور نباشند تمام مدت در معرض سرما یا باران باشند، همچنین زمین‌های ورزشی چندمنظوره می‌توانند در فصل‌های مختلف کاربرد متفاوتی داشته باشند. برای مثال، یک فضای باز در پاییز برای پیاده‌روی و ورزش گروهی و در زمستان برای اسکیت یا برنامه‌های تفریحی استفاده شود.

نورپردازی نقش مهمی در حفظ رونق فضاهای عمومی دارد. در صورت نبود نور مناسب، مسیرهای پارک و فضاهای ورزشی احساس ناامنی ایجاد می‌کنند. روشنایی پیوسته، کم‌مصرف و بدون خیرگی، امکان پیاده‌روی، دویدن و دوچرخه‌سواری را در ساعات بیشتری از روز فراهم می‌کند. علاوه بر زیرساخت، برگزاری کلاس‌های رایگان، برنامه‌های گروهی، رویدادهای پاییزی و فعالیت‌های خانوادگی نیز مردم را به حضور در فضای باز تشویق می‌کند.

هلسینکی، فنلاند؛ فعالیت بدنی در شهر باران …