توسعه در تعلیق؛ بررسی مورد خاص کیش

۱. توسعه شهری به ثبات در تصمیم‌گیری، انسجام در اجرا و استمرار در مسئولیت‌پذیری نیاز دارد. هر پروژه زیرساختی، برنامه خدماتی و سیاست توسعه‌ای، حاصل زنجیره‌ای از تصمیم‌ها، تخصیص منابع و تعهدات اجرایی است که تحقق آن به زمان و هماهنگی میان نهادهای مسئول وابسته است. بااین‌حال، شرکت عمران، آب و خدمات کیش در دوره مدیریتی فعلی سازمان منطقه آزاد، چهار مدیرعامل و سه تغییر در رأس مدیریت خود را تجربه کرده است؛ مجموعه‌ای که بخش مهمی از زیرساخت‌ها، خدمات شهری، فضای سبز و سیمای عمومی جزیره به عملکرد آن وابسته است. این جابه‌جایی‌ها پرسش‌هایی جدی درباره منطق اداره این نهاد ایجاد می‌کند: معیار سازمان منطقه آزاد برای انتخاب مدیران چه بوده است؟ هر انتصاب براساس چه برنامه و مأموریتی صورت گرفته؟ عملکرد مدیران با چه شاخص‌هایی ارزیابی شده و دلایل پایان مسئولیت آنان چه بوده است؟ سازمان منطقه آزاد به‌عنوان مرجع انتصاب و راهبری این مجموعه، در برابر این پرسش‌ها مسئولیت مستقیم دارد و باید مبانی تصمیم‌های خود را برای افکار عمومی روشن کند.

 

۲. پاسخ‌گویی در حکمرانی کیش به سازمان منطقه آزاد محدود نمی‌شود. شورای شهر به‌عنوان نهاد نمایندگی شهروندان و یکی از ارکان نظارت بر مدیریت شهری، وظیفه دارد تصمیم‌های دستگاه‌های اجرایی را پیگیری کند و در برابر تحولات مؤثر بر زندگی عمومی موضع بگیرد. با‌این‌حال، در کارنامه عمومی شورای شهر کیش، خروجی قابل ارزیابی و اثرگذاری از نظارت، مطالبه‌گری و پیگیری مسائل شهری مشاهده نمی‌شود. حضور عمومی شورا نیز بیش از آنکه با پیگیری مستمر مسائل شهر شناخته شود، در آستانه انتخابات به چشم می‌آید. در برابر تغییرات پیاپی مدیریت شرکت عمران، آب و خدمات، چه موضعی اتخاذ شده است؟ شورا چه گزارشی از وضعیت پروژه‌ها، تعهدات و عملکرد مدیران مطالبه کرده و نتیجه این پیگیری‌ها را چگونه به اطلاع شهروندان رسانده است؟ وقتی تحولات مهم اجرایی جزیره بدون واکنش مؤثر و قابل مشاهده نهاد نمایندگی شهروندان پیش می‌رود، فاصله میان جایگاه قانونی شورا و کارکرد عمومی آن آشکار می‌شود. اعتبار نمایندگی به میزان پیگیری منافع شهروندان و نتایجی وابسته است که بتوان آن‌ها را مشاهده و ارزیابی کرد.

  …