بازار
اما آیا یک سمت جدید می‌تواند برند سیاسی محسن رضایی را بازسازی کند؟ آیا او می‌تواند از تصویر نامزد چند دوره انتخابات و صاحب وعده‌های اقتصادی فاصله بگیرد و به‌عنوان مدیر امنیت ملی شناخته شود؟ نسبت او با پزشکیان، قالیباف، عراقچی و سعید جلیلی چگونه باید تعریف شود؟ و مهم‌تر از همه، چه خطرهایی این فرصت تازه را تهدید می‌کند؟
در این گفت‌وگو با دکتر رسول بابایی، استراتژیست برند شخصی، برند سیاسی محسن رضایی، فرصت‌ها و ریسک‌های پیش روی او بررسی شده است.
- آیا انتصاب محسن رضایی به دبیری شورای عالی امنیت ملی را می‌توان آغاز ری‌برندینگ او دانست؟
این انتصاب می‌تواند نقطه آغاز ری‌برندینگ رضایی باشد، اما خودِ ری‌برندینگ نیست. یکی از اشتباهات رایج در تحلیل برند سیاسی این است که تصور کنیم با تغییر سمت، برند فرد نیز به‌صورت خودکار تغییر می‌کند. درحالی‌که سمت فقط توجه ایجاد می‌کند و اعتبار اولیه می‌دهد. این عملکرد فرد در آن سمت است که می‌تواند معنای تازه‌ای در ذهن مخاطب بسازد.
دبیری شورای عالی امنیت ملی فرصت بزرگی برای رضایی است؛ زیرا با سابقه اصلی او تناسب دارد. جامعه راحت‌تر می‌پذیرد که فرمانده پیشین سپاه درباره امنیت ملی، جنگ، بازدارندگی و دیپلماسی سخن بگوید تا اینکه با وعده‌های جزئی اقتصادی وارد میدان شود.
اما اگر این مسئولیت به حضور رسانه‌ای گسترده، اظهارنظر درباره همه موضوعات و رقابت با دیگر مسئولان محدود شود، نه‌تنها ری‌برندینگ اتفاق نمی‌افتد، بلکه بعضی آسیب‌های قدیمی برند او دوباره فعال می‌شود.
- برند محسن رضایی پیش از این انتصاب چه ویژگی‌هایی داشت؟
برند رضایی چندلایه و تا حدی پراکنده بود. یک لایه بسیار قدرتمند آن به دوران دفاع مقدس بازمی‌گردد: فرمانده جوان سپاه، مدیر جنگ و یکی از چهره‌های اصلی ساختار دفاعی کشور. این مهم‌ترین سرمایه تاریخی اوست. …
