در تاریخ هفتم مرداد ماه بعد از کوچ ابدی زنده یاد اکبر عبدی در سایت عصر ایران این قضیه تخت عنوان پیشنهاد ثبت «روز خنده» به مناسبت زادروز اکبر عبدی مطرح شده بود و حال درخواست خانواده آن مرجوم هم هست.
این درخواست هرچند در ظاهر ساده و کوتاه مینماید، اما اگر با نگاهی عمیقتر به آن نگریسته شود، حامل معنایی بس فراتر از یک نامگذاری صرف است، معنایی که ریشه در نیاز بنیادین جامعه ایرانی به شادی، سبکبالی و رهایی از فشارهای روزمره دارد.
جامعه امروز ایران، بیش از هر زمان دیگری، تشنه لحظاتی است که بتواند در آن نفسی به آسودگی بکشد. سالهاست که خبرهای سیاسی، اخبار اقتصادی، تنشهای اجتماعی و دغدغههای معیشتی، سایهای سنگین بر روح جمعی مردم انداخته است.
در چنین فضایی، وجود روزی رسمی که صرفاً به شادی، خنده و نشاط اختصاص یابد، نه یک تجمل، که یک ضرورت روانشناختی و اجتماعی است.
تقویم رسمی کشور مملو از روزهای سوگ، یادبود و بزرگداشت است، روزهایی که هرکدام به دلیلی موجه در آن جای گرفتهاند، اما تعادل میان اندوه و شادی در تقویم یک ملت، خود بازتابی از سلامت روانی آن جامعه است.
داشتن روزی به نام «خنده» میتواند یادآوری سالانهای باشد برای مردمی که گاه فراموش میکنند حق دارند بخندند، حق دارند شاد باشند، و این حق نه در تضاد با مصائب، که در کنار آنها معنا مییابد.
و چه کسی شایستهتر از اکبر عبدی برای این جایگاه است؟ هنرمندی که بیش از چهار دهه، از تئاترهای آماتوری دهه پنجاه تا نقشهای ماندگار تلویزیونی و سینمایی، بیوقفه لبخند را به صورت مخاطبان ایرانی هدیه داد.
عبدی تنها یک کمدین نبود، او هنرمندی بود که در نقشهای جدی نیز، از «مادر» علی حاتمی گرفته تا آثار دیگر، توانست عمق انسانی بازیگریاش را نشان دهد، اما آنچه او را در خاطره جمعی ایرانیان ماندگار کرد، همان توانایی بیبدیلش در آفریدن خندهای بود که از دل برمیخاست.
نسلهای مختلف، از کودکانی که با «باز مدرسم دیر شد» بزرگ شدند تا بینندگان امروزی برنامههای طنز، همگی سهمی از شادی را مدیون این هنرمند هزارچهرهاند.
نامگذاری روز تولد او به عنوان «روز خنده» نه یک بزرگداشت شخصی صرف، بلکه پاسداشت کارکردی اجتماعی است که او در طول عمر هنریاش برای این ملت ایفا کرد.
اما آنچه این ماجرا را از یک درخواست معمول نامگذاری فراتر میبرد، اقدام دیگری است که خانواده عبدی پیشتر، در سوگبارترین روزهای زندگیشان، از خود نشان دادند.
همسر و دختر اکبر عبدی در مراسم ختم زنده یاد اکبر عبدی، از دوستداران و علاقهمندان خواستند بهجای تهیه تاج گل و بنر، هزینه آن را صرف حمایت از بیماران پروانهای کنند، بیمارانی که پوستشان به لطافت بال پروانه است و کوچکترین برخورد فیزیکی میتواند برایشان دردی جانکاه به همراه آورد.
این درخواست ، خود بازتابی از خواستهای بود که زندهیاد اکبر عبدی در زمان حیاتش، در ویدیویی به مناسبت هفته جهانی بیماران پروانهای بیان کرده بود، او گفته بود که باید هر سیصد و شصتوپنج روز سال را به نام این بیماران نامگذاری کرد. خانواده با این اقدام، در واقع وصیتی ناگفته اما روشن از این هنرمند را به عمل تبدیل کردند.
در تاریخ مراسمهای سوگواری ایرانی، رسم بر آن است که گلها و تاجهای تجملی، پس از چند ساعت پژمرده میشوند و به دور ریخته میشوند، نمادی از زوال و فراموشی.
اما آنچه خانواده عبدی برگزیدند، یادبودی بود که پژمرده نمیشود. هر ریالی که بهجای گل، به دست بیماری پروانهای رسید، نهتنها لحظهای از درد او را کاست، بلکه نام اکبر عبدی را در قلب کسی زنده نگاه داشت که شاید هرگز فیلمی از او ندیده باشد.
تصویب «روز خنده» به نام اکبر عبدی، نهتنها ادای دینی به یک هنرمند محبوب، که اهمیت نمادین بر سلامت روانی یک ملت خواهد داشت.
امید که نهادهای تصمیم گیرنده، فراتر از ملاحظات اداری معمول، این بار نیز همچون بسیاری از تماشاگران اکبر عبدی، دلی همراه با این درخواست داشته باشند و اجازه دهند خندهای که او یک عمر بر لب مردم نشاند، اکنون در قالب روزی رسمی، برای همیشه در تقویم این سرزمین ثبت شود. توضیح:
نام گذاری روزها بر عهده شورای فرهنگ عمومی است و ربطی به شورای شهر ندارد. شورای شهر کمیته ای برای نام گذاری معابر دارد و معبری را اکبر عبدی نام گذاشت. از این رو یادگار بازیگر فقید خواست خود را باید با شورای فرهنگ عمومی در میان گذارد.
روز جهانی خنده هر سال در نخستین یکشنبه ماه مه برگزار میشود. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر تعطیلی چند پمپ بنزین در تهران / صف طولانی مقابل تعدادی از پمپ بنزین / شرکت پخش: افزایش مصرف به دلیل شایعات خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل درویش ارمنی از خانقاه صفی علی شاه تا نجات دختر خطاکار (+صدا) اشتراک گذاری : سفر دوهزار کیلومتری با پژمان بازغی در ایران /سفرنامه مستند «راه تازه» روی آنتن رفت بیشتر بخوانید: ویدیویی از اکبر عبدی که همسرش به تازگی منتشر کرد تغییر نام یک خیابان در تهران به اسم اکبر عبدی تماشاخانه یکی از ماندگارترین سکانسهای فرار از زندان تاریخ سینما (تماشا کنید) گاز به شمال میرسد یا نمیرسد / زمزمههای زمستانی سخت مثل سال ۸۶ یا شاید بدتر؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران
