۱. یکی از مهمترین ویژگیهای بازی مریلا زارعی در «کوری»، اجرای زیرپوستی احساسات است. او برای نشان دادن خشم، اندوه یا اضطراب، همیشه به واکنشهای بزرگ متوسل نمیشود. گاهییک نگاه، مکثی کوتاه یا تغییر جزئی در حالت صورت، اطلاعات بیشتری از وضعیت روحی شخصیت در اختیار مخاطب میگذارد. این شیوه بهخصوص در یک درام جنایی مؤثر است؛ زیرا فضای چنین داستانی بر ناگفتهها و اطلاعات پنهان بنا میشود. بازی زارعی نیز با همین منطق پیش میرود. او همه چیز را یکباره آشکار نمیکند و اجازه میدهد احساسات شخصیت بهتدریج خودشان را نشان دهند. در نتیجه، مخاطب تنها شاهد یک بازیگر نیست؛ بلکه احساس میکند با شخصیتی روبهروست که زندگی و گذشتهای پشت رفتارهایش دارد.
۲. بخش قابل توجهی از بازی زارعی در «کوری» به زبان بدن وابسته است. او از نحوه نگاه کردن، سکوت، تغییر حالت چهره و حرکات محدود بدن برای انتقال احساس استفاده میکند. این جزئیات شاید در نگاه اول چندان به چشم نیایند، اما در کنار یکدیگر شخصیت را شکل میدهند. یک مکث پیش از پاسخ یا تغییر نگاه هنگام شنیدن یک جمله میتواند نشان دهد که شخصیت چیزی را پنهان میکند، از چیزی آسیبدیده یا در حال تصمیمگیری است. مزیت چنین بازیای این است که شخصیت را طبیعیتر میکند. زارعی مجبور نیست با واکنشهای بزرگ، مخاطب را متوجه احساسات کاراکتر کند. او به تماشاگر اعتماد میکند و اجازه میدهد نشانههای کوچک را کنار هم بگذارد. …
