آب و خاک قربانی انگورهای فروش‌نرفته؛ جهاد کشاورزی باید پاسخگو باشد + فیلم

در خراسان شمالی ، در استانی که کشاورزی با محدودیت منابع آب روبه‌روست، فروش نرفتن محصول ابعادی فراتر از یک بحران اقتصادی دارد. آب مصرف‌شده در طول فصل رشد، انرژی، نهاده‌های کشاورزی و نیروی کار، همگی برای تولید محصولی هزینه شده‌اند که بازگشت اقتصادی آن تضمین نشده است. اگر انگور برداشت نشود یا با قیمتی پایین‌تر از هزینه تولید به فروش برسد، بخشی از ارزش ایجادشده در این زنجیره از بین می‌رود. خسارت از باغ آغاز می‌شود، اما همان‌جا متوقف نمی‌ماند

باغدار نخستین حلقه آسیب‌دیده است. هزینه‌های کود، سم، آبیاری، نگهداری باغ و دستمزد کارگران پیش‌تر پرداخت شده‌اند. فروش نرفتن محصول، نقدینگی لازم برای ادامه فعالیت را محدود می‌کند و می‌تواند نگهداری باغ و سرمایه‌گذاری برای فصل آینده را تحت تأثیر قرار دهد.

کارگران فصلی، مراکز بسته‌بندی، رانندگان، واسطه‌های قانونی خرید و واحدهای فرآوری نیز از کاهش جریان برداشت و فروش آسیب می‌بینند. بخشی از انگور قابلیت تبدیل به کشمش، شیره و دیگر فرآورده‌ها را دارد؛ اما این ظرفیت بدون تأمین سرمایه در گردش، تجهیزات مناسب، خریدار و بازار فروش محصول نهایی، راه نجات قطعی باغدار نیست.

در چنین شرایطی، محصولی که می‌توانست در زنجیره تولید ارزش ایجاد کند، ممکن است به منبع زیان تبدیل شود. البته میزان خسارت به مقدار محصول فروش‌نرفته، افت کیفیت، هزینه‌های تولید و امکان فرآوری بستگی دارد و بدون آمار مستند نمی‌توان رقم دقیقی برای آن اعلام کرد. آب مصرف شده؛ ارزش محصول چه شد؟

ابعاد محیط‌زیستی بحران در همین نقطه آشکار می‌شود. تولید کشاورزی به آب، خاک، انرژی و نهاده نیاز دارد؛ منابعی که به‌ویژه در مناطق کم‌آب، محدود و ارزشمندند. وقتی محصول تولیدشده به بازار نمی‌رسد یا درآمد حاصل از فروش آن هزینه‌های تولید را پوشش نمی‌دهد، بهره‌وری اقتصادی این منابع کاهش می‌یابد. …