در شرایطی که زمان مناسب واکسیناسیون نزدیک شده، هنوز درباره میزان واردات، موجودی واقعی، زمان توزیع و حتی سرنوشت تولید داخلی، پاسخهایی یکدست و روشن وجود ندارد.روایتهای رسمی میگویند واکسن آنفلوآنزا در راه است؛ اما منتقدان میپرسند چرا کار به «در راه بودن» رسید.
میان این دو روایت، یک واقعیت مهمتر وجود دارد: آنفلوآنزا در جامعه جریان دارد. پس مردم حق دارند بدانند چند دوز لازم است، چند دوز خریده شده، چرا تا امروز تهیه نشده و دقیقاً چه زمانی واکسن به دستشان میرسد. ماجرای یک میلیون دوز
سخنگوی سازمان غذا و دارو از تأمین یک میلیون دوز واکسن برای شبکه بهداشت خبر داده و گفته واکسنها از منابعی مانند چین و روسیه تأمین خواهند شد. همزمان گزارشهایی منتشر شده که نشان میدهد تأمین ارز و دشواری انتقال پول، یکی از موانع اصلی واردات است.
اما سؤال ساده این است: یک میلیون دوز برای چه میزان از نیاز کشور؟
معاونت بهداشت پیشتر نیاز گروههای اولویتدار را حدود یک میلیون و ۶۰۰ هزار دوز اعلام کرده بود. بنابراین حتی اگر همان یک میلیون دوز بهطور کامل و بدون تأخیر وارد و توزیع شود، باز هم باید درباره فاصله میان «نیاز» و «تأمین» توضیح داده شود. تازه این عدد مربوط به گروههای هدف است، نه کل تقاضای احتمالی کشور.
اینجاست که مسئله از یک خبر معمولی درباره واردات دارو فراتر میرود: چرا اعداد دقیق و بهروز درباره نیاز، خرید، موجودی انبار و توزیع عمومی به شکل شفاف منتشر نمیشود؟ از ارز تا تحریم
گزارش رسانهای از قول یک مقام آگاه، از اعلام آمادگی روسیه و چین برای تأمین واکسن خبر داده و مشکل اصلی را تأمین ارز عنوان کرده است. اگر چنین است، باید پرسید چرا سازوکار تأمین ارز برای کالایی فصلی و قابل پیشبینی، پیش از رسیدن به فصل مصرف نهایی نشده است؟ …
