عوامل اصلی «بی‌موبایل‌هراسی» در دانش‌آموزان

به گزارش ایسنا، امروزه استفاده از تلفن‌های همراه هوشمند در سراسر جهان رشدی بسیار شتابان و چشمگیر داشته است، به گونه‌ای که آمارها نشان می‌دهند میلیاردها کاربر در سراسر کره زمین از این ابزار دیجیتال بهره می‌برند و بخش بسیار بزرگی از جامعه جهانی روزمره خود را با آن سپری می‌کنند. این حضور فراگیر، گوشی هوشمند را به ابزاری دو لبه بدل کرده است؛ زیرا از یک سو بستر مناسبی برای تبادل اخبار، ارتقای سطح آگاهی، تخلیه هیجان‌های روانی و برقراری ارتباطات اجتماعی گسترده فراهم می‌سازد، اما از سوی دیگر می‌تواند زمینه‌ساز وابستگی‌های شدید جسمانی و شناختی، تغییرات منفی در رفتار و حتی اعتیاد دیجیتال شود. دانش‌آموزان و نوجوانان به عنوان یکی از آسیب‌پذیرترین گروه‌ها در مواجهه با خطرات استفاده افراطی از این فناوری شناخته می‌شوند و مطالعات متعدد از بروز مشکلاتی مانند افت تحصیلی، افزایش استرس و اهمال‌کاری در میان آنان حکایت دارد.

یکی از عوارض روانی جدی و نوظهور که سلامت روان قشر نوجوان را تهدید می‌کند، پدیده‌ای به نام «بی‌موبایل‌هراسی» است؛ نوعی ترس موقعیتی و اضطراب شدید که هنگام دور ماندن از گوشی، تمام شدن شارژ، عدم دسترسی به اینترنت یا از دست رفتن تماس‌ها ایجاد می‌شود. این هراس با ایجاد اختلال در تنظیم هیجانات، فرد را به شدت نگران و آشفته می‌سازد و رفتارهایی مشابه برخی فوبیاهای کلاسیک پدید می‌آورد. در این میان، دانشمندان تأکید دارند که کیفیت ارتباطات اولیه در خانواده، میزان احترام متقابل، گفتگو و صمیمیت میان والدین و فرزندان و همچنین پایه‌های دلبستگی روانی از مهم‌ترین عناصر شکل‌دهنده سلامت روان کودک و نوجوان هستند. بنابراین درک پیوند میان کیفیت مناسبات خانوادگی و پدیده بی‌موبایل‌هراسی ضرورتی انکارناپذیر در حوزه بهداشت روانی عمومی به شمار می‌رود.

در همین زمینه، سیده سمانه موسوی نصر، محقق روان‌شناسی عمومی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد بهبهان، به همراه یکی از همکاران دانشگاهی خود، پژوهشی را به منظور مدل‌سازی … …