حمام خانم و شیخ معرکه گیر/ حمام های قدیمی چه شکلی داشتند

عصر ایران ؛ علی نجومی ــ  خیابان مولوی جان را که به سمت شرق بروی در منتهی الیه شرقی اش به میدان قیام می رسی. این جا در واقع منتهای جنوبی منطقه سیروس یا چاله میدان سابق است. حالا شما در محل تقاطع خیابان مولوی و خیابان ری هستید. خیابان ری را که کمی به ست شمال گز کنید، می رسید به خیابان آل اقا یا نایب السلطنه سابق. وجه تسمیه خیابان از پسر ناصرالدین شاه کامران میرزا که مدت ها نایب السلطنه پدر بود.

بازار قدیمی محل اما هنوز سرجاست. با همان حس و حال قدیمی که انگاری کسب و کار ارثی نسل به نسل و دست به دست چرخیده. جایی آن میانه خیابان یک حمام قدیمی قرار دارد با نام حمام قبله یا حمام خانم. یادگاری از دوران کودکی

بچه که بودیم و هنوز به سن مدرسه رفتن نرسیده بودیم آخر هفته هایمان یک روتین جذاب داشت. می رفتم خانه مادربزرگ عصمت خانوم توی بازارچه نایب السلطنه دایی مان دست ما را می گرفت و می برد حمام قبله. پله ها را که پایین می رفتیم می رسیدیم به سربینه که یک طاق ضربی گنبدی خوشگل داشت و نور از شیشه های محدبی کوچک روی سقف به داخل می تابید.

روی کاشی ها عکس های بزرگ و برجسته ای از پهلوانان شاهنامه دیده می شد رستم، اسفندیار، کیکاووس و سهراب.

همین جا بود که لباس ها را می کندیم و در کمدها می گذاشتیم. چشم من همیشه به لنگ های سرخ آتشینی بود که برای فروش آویزان کرده بودند اما خب من هیچ وقت سهمی از آن ها نبردم. گوشه حمام یک در باریک بود که یک اتاق کوچک بود که قهوه خانه بود هر بار که می رفتیم بعد از حمام یک استکان چای کمر باریک رو شاخش بود.

از سر بینه که می آمدم بیرون به جایی می رسیدم به اسم (میان در) که یک دالان پیچ در پیچ بود و بعد ها فهمیدم این طوری طراحی شده که از خارج شدن هوای گرم حمام به بیرون جلوگیری کند. بعد از (میان در) می رسیدیم به گرم خانه که محل اصلی استحمام بود.

گرم خانه تشکیل شده بود از یک صحن باز بزرگ وسط و حجره مانند هایی در حاشیه. این جا بخش عمومی حمام بود داخل حجره ها دوش می گرفتیم و بعد می رفتیم اون وسط می شستیم منتظر دلاک تا بیاد با رو شور خوب تنمان را بسابد. اما گاهی هم به بخش نمره می رفتیم و تنهایی خودمان را می شستیم. دلاک هم بی دلاک. …