دستکم ۲۸ پرونده زنکشی از ابتدای شهریور تا پایان مهرماه در رسانهها منتشر شده که به کشتهشدن ۳۸ زن و کودک انجامیده است؛ آماری که از کشتهشدن تقریباً یک نفر در هر دو روز حکایت دارد. درحالیکه بسیاری از این جنایتها با سابقه خشونت خانگی، تهدید و کنترلگری همراه بودهاند، بلاتکلیفی قوانین حمایتی، کمبود خانههای امن و ضعف مداخله بهموقع، ضرورت پاسخگویی نهادهای مسئول را برجسته میکند. کپی لید
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
از اول شهریور تا پایان مهرماه، دستکم 2۸ پرونده زنکشی در رسانهها منتشر شده است. در این پروندهها، 3۸ زن و کودک کشته شدهاند. یعنی در این دو ماه تقریبا هر دو روز یک نفر کشته شده که البته این تعداد تنها روایتهای منتشرشده در رسانههاست و بخشی از آن هرگز رسانهای هم نخواهد شد. خانه برای بسیاری از زنان و کودکان پناه امنی نیست و بررسی اخبار خشونت خانگی نیز بخشی از این موضوع را روشن میکند. برای مثال، طبق بررسیهای «شرق»، در این دو ماه، ۱۳ نفر از قربانیان کودک و نوجوان زیر ۱۸ سال بودهاند و در بیشتر پروندهها قاتل همسر، همسر سابق یا یکی از مردان خانواده بوده است.
از اول شهریور تا پایان مهرماه، دستکم 2۸ پرونده زنکشی در رسانهها منتشر شده است. در این پروندهها، 3۸ زن و کودک کشته شدهاند. یعنی در این دو ماه تقریبا هر دو روز یک نفر کشته شده که البته این تعداد تنها روایتهای منتشرشده در رسانههاست و بخشی از آن هرگز رسانهای هم نخواهد شد. خانه برای بسیاری از زنان و کودکان پناه امنی نیست و بررسی اخبار خشونت خانگی نیز بخشی از این موضوع را روشن میکند. برای مثال، طبق بررسیهای «شرق»، در این دو ماه، ۱۳ نفر از قربانیان کودک و نوجوان زیر ۱۸ سال بودهاند و در بیشتر پروندهها قاتل همسر، همسر سابق یا یکی از مردان خانواده بوده است.
طبق گفته کارشناسان حوزه آسیب اجتماعی و متخصصان اجتماعی، بسیاری از این قتلها پس از ماهها یا سالها خشونت خانگی رخ داده و نشانههای آن پیش از جنایت قابل دیدن بوده است. به همین دلیل، نهادهایی مثل قوه قضائیه، سازمان بهزیستی و معاونت امور زنان باید نسبت به این جنایات حساسیت بیشتری نشان دهند. یکی دیگر از راههای مداخله را فعالان این حوزه واکنش بهموقع نزدیکان قربانی میدانند که سکوت آنها احتمال به خطر افتادن جان قربانی را بیشتر خواهد کرد.
2۸ پرونده زنکشی و 3۸ کشته …