بازار
ساعت زندگی
محسن محمدی، پدر شهید، از روحیات فرزندش در دوران کودکی یاد می‌کند و چنین می گوید: «محمدحسین متولد ۲۵ بهمن ۱۳۷۶ بود؛ باهوش و مهربان. آنقدر مهربان که حتی در بازی‌های کودکانه مراعات حال همسالانش را می‌کرد. اگر دوستش حین بازی زمین می‌خورد، محمدحسین با توقف بازی، به او رسیدگی می‌کرد یا پیش مادرش می‌برد تا اگر مشکلی برایش پیش آمده، کمکش کنند. این خصلت را از کودکی تا بزرگسالی حفظ کرد. طی سال‌های زندگی‌اش اگر کسی مشکلی داشت، محمدحسین تا مشکل او را حل نمی‌کرد شبش صبح نمی‌شد.» پدر شهید در ادامه می‌گوید: «او در بچگی بسیار خجالتی بود. به یاد دارم ۴یا ۵ساله بود که در بازار مشهد جلوی یک ساعت‌فروشی ایستاد و گفت ساعت می‌خواهم. به او گفتم خودت برو و بپرس. با وجود خجالتی‌بودن، با جسارت وارد مغازه شد و گفت آقا ساعت بچگانه دارید؟ فروشنده چنان از رفتار مؤدبانه و جسورانه‌اش خوشش آمد که همان‌جا تحسینش کرد و یک ساعت را به انتخاب محمدحسین برایش کادو کرد. همان روز گفتم پسرم به دقیقه‌ها و ثانیه‌های این ساعت نگاه کن، این زمان زندگی ماست و نباید هدر برود و باید برای تک تک ثانیه‌های زندگی برنامه داشته باشیم. سال‌ها بعد گفت پدر من هنوز آن جمله در مورد زمان را که در بچگی گفتید در ذهن دارم و زندگی را با برنامه‌ریزی پیش می‌برم. در دوران دبستان هم به دلیل هوش بالا، از تکرار چندباره دروس توسط معلم خسته می‌شد و همیشه می‌گفت یک بار که برایمان توضیح می‌دهد من می‌فهمم؛ چرا تکرار می‌کنند؟ اما وقتی هدف معلم را برایش منطقی توضیح دادم، پذیرفت.»
عاشق خدمت به مردم و خانواده
احترام به والدین و پذیرش ولایت خانواده، زمینه‌ساز اعتقاد عمیق او به ولایت فقیه بود. پدرش تأکید می‌کند که محمدحسین ولایت را خط قرمز خود می‌دانست و معتقد بود که ادعای ولایت امیرالمؤمنین(ع) بدون اطاعت از ولایت فقیه ادعایی بی‌اساس است: «عشق … …
