از جمله چالشهای اپراتورها، وابستگی تجهیزات به نرخ دلار است. بر اساس آمارهای معاون سیاستگذاری و اقتصاد دیجیتال وزارت ارتباطات، حدود ۷۰ درصد از هزینههای اپراتورها مستقیماً به نرخ ارز و دلار وابسته است. این در حالی است که اپراتور در داخل ایران فعالیت میکند، کارمند ایرانی دارد و خدمات خود را به ریال میفروشد.
برای ملموستر شدن این وضعیت کافی است یک تولیدکننده پوشاکی را تصور کنید که پارچه و چرخ خیاطی خود را باید به قیمت روز دلار بخرد، اما دولت به او دستور دهد محصول خود را به قیمت سال گذشته بفروشد. در کوتاهمدت، تولیدکننده از خرید پارچه با کیفیت صرفنظر میکند و به مرور مشتریان و به دنبال آن کسبوکارش را از دست میدهد. در صنعت ارتباطات هم قیمتگذاری دستوری از یک سو شبکه و تجهیزات را از توسعه دور میکند و از سوی دیگر منجر به نارضایتی کاربران میشود. بهای ۵ برابری تجهیزات به سود واسطهها
این تصور که افزایش تعرفهها به معنای پُر شدن جیب اپراتورهاست، تصور باطلی است. چراکه سد بزرگ تحریمهای تکنولوژیک مانع از خرید مستقیم تجهیزات میشود. اپراتورهای ایرانی نمیتوانند تجهیزات پیشرفته مانند آنتنهای رادیویی را مستقیما از سازندگان بینالمللی بخرند و بنابراین ناچار به استفاده از شرکتهای واسطه در کشورهایی، چون امارات یا ترکیه هستند.
بیشتر بخوانید: چرا اصلاح تعرفه اینترنت برای آینده اقتصاد دیجیتال ضروری است؟ | هزینه پنهان سرکوب تعرفهها برای زیرساخت ارتباطی …


دانلود از کافه بازار
































































































































































