درباره نمایش «بیا برای هم اسم انتخاب کنیم» که بحران عشق، انتخاب و معنای مشترک زندگی را بررسی می‌کند

هفت صبح، محسن گودرزی|  از همان لحظه که پا به سالن نمایش می‌گذاری خود را در میان مهمانی‌ پرشوری می‌یابی که بازیگران در حال رقص و آواز خواندن و نوشیدن‌‌اند. خوشامد می‌گویند و با بعضی از تماشاگران احوالپرسی می‌کنند. اگر در آواز با آنها همراهی نکنید، با گلایه‌ای لطیف و ظرافتی آمیخته به لبخند می‌پرسند «از این آوازها خوشتان نمی‌آید که همراهی نمی‌کنید؟» شما صرفاً تماشاگر نیستید بلکه بخشی از نمایشید و هر چه جریان نمایش پیش‌تر می‌رود، در می‌یابید که این داستان زندگی و دغدغه‌های شماست. 

نمایش «بیا برای هم اسم انتخاب کنیم»، ما را به درون زندگی زوجی به نام ماهی و بهمن می‌برد که چند سال پیش، عاشق و دلباخته هم بوده‌اند ولی در حال حاضر، رابطه‌ای پرتنش و بحرانی دارند. مهمانان رفته‌اند و بگو و مگویی بین آنها آغاز می‌شود و هر لحظه بالاتر می‌گیرد. مجادله از اختلافات معمول زن و شوهری فراتر می‌رود و به فریاد خشم‌آلود زنی بدل می‌شود که رویایش را بر باد رفته و تکیه‌گاهش را فروریخته می‌یابد.

 

ماجرا از این قرار است که بهمن در حضور دوستان به ماهی گفته که وارد بحثی نشو که بضاعت فکری آن را نداری و یا به رفتار جوانی که در مهمانی به شکل غیرمتعارف و آزار‌دهنده‌ای به ماهی نزدیک شده، واکنشی که از یک مرد انتظار می‌رود، نشان نداده است. اتفاقاتی که باعث شده ماهی احساس کند که پیش دیگران تحقیر شده و هویت و امنیتش به خطر افتاده است. مجادله این دو ادامه می‌یابد و یادآوردی و احضار گذشته‌ها نشان می‌دهند که تنش در رابطه عاشقانه از مدت‌ها پیش آغاز شده است. 

ماهی همان شب تصمیم‌ می‌گیرد برای همیشه بهمن را ترک کند. بعد از چند روز، بهمن همزمان دو برگه دریافت می‌کند: تقاضای طلاق و برگه آزمایشی که تایید می‌کند او به سرطان مبتلاست. ماهی بر سر دو راهی قرار می‌گیرد: بهمن را با بیماری سرطان رها کند یا کنار او بماند؟ بازیگر نقش ماهی رو به تماشاگران می‌پرسد اگر جای من بودید، چه می‌کردید؟ بمانم یا بروم؟ شما دیگر تماشاگر نیستید، داور اخلاقیِ عشقی رو به زوال شده‌اید و در آینه‌ زندگی ماهی و بهمن، تجربه‌های مشابهی از زندگی خود را می‌بینید.  

  …