با وجود گستردگی فراوان این عادت کهن، تاریخچه دقیق و زمان آغاز استفاده از این ماده محرک همواره در هالهای از ابهام قرار داشته است، زیرا دانههای گیاهی بسیار آسیبپذیر هستند و در محوطههای باستانی به ندرت سالم باقی میمانند. از سوی دیگر، نظریه رایج در علم باستانشناسی پیش از این بر این فرض استوار بود که مصرف مواد روانگردان و سنن مربوط به آن تنها پس از ابداع کشاورزی و شکلگیری نخستین نوشیدنیهای تخمیری باستانی حدود ۱۳ هزار سال پیش پدید آمده است. از این رو، تحقیق درباره ریشههای باستانی چنین عاداتی برای شناخت دقیقتر سرآغاز رفتارهای پیچیده انسان و تحولات فرهنگی بشر ضروری بود.
برای روشن شدن این موضوع، تیمی از پژوهشگران به سرپرستی پروفسور آدام برام از مرکز پژوهشهای استرالیایی برای فرگشت انسان وابسته به دانشگاه گریفیث این کشور، به همراه همکاران خود دانشیار کارنی متسون و دانشیار میشل لانگلی، با همکاری باستانشناسان اندونزیایی از دانشگاه حسنالدین در ماکاسار و همچنین سازمان ملی تحقیقات و نوآوری اندونزی، پژوهشی جامع را در زمینه ریشههای کهن این عادت اعتیادآور انجام دادند.
پژوهشگران برای دستیابی به این هدف، از ترکیب شواهد باستانشناسی و آزمایشهای دقیق بیوشیمیایی استفاده کردند. آنها بقایای اسکلتی بسیار نادر از دو انسان شکارچی-گردآورنده متعلق به عصر یخبندان و دورههای … …
