صبح که از خواب بیدار میشوی و آبدهانت را قورت میدهی، کمی مکث میکنی، با خودت میگویی شاید خواب دیدهای، خودت را نیشگون میگیری، جهت اطمینان یک کشیده هم به خودت میزنی، اما متأسفانه خواب نیست. گلویت واقعاً درد میکند.
بعد با خودت میگویی شاید خشک شده و با کمی آبخوردن حل شود. یک لیتر آب مینوشی، چای گرم، قرقرهی آبنمک و… نه هیچکدام فایده ندارد. کمکم بیحالی و آبریزش بینی هم سراغت میآید.
کار دیگر از مرحلهی انکار واقعیت گذشته است و رسماً سرماخوردهای. این دیگر شوخیبردار نیست. باید بروی دکتر! یک دقیقه و نیم ویزیت میشوی و بعد از آن میروی داروخانه. فاکتوری که دستت میدهند دیگر مثل قدیم طوماری طولانی و بلند نیست. از آنها که باید یک نامه خوان پیدا کنی بلند بایستد فاکتور لول شده را آرام باز کند و بخواند.
حالا شامل چیزهایی مثل، نصف یک بسته قرص اکتونیلو میو کلد. استامینوفن … …


دانلود از کافه بازار














![[وحید خانهساز] حنجره، کالا نیست!](/news/u/2026-11-13/ettelaat-16gyk.jpg)
























































