در بازدیدهای میدانی از تفرجگاههای روستایی، مکرراً با این صحنه مواجه میشویم که خانوادهها پس از گذراندن ساعاتی در طبیعت، کیسههای پسماند خود را در دست دارند اما مقصدی برای تحویل آن پیدا نمیکنند. نبود مخازن جمعآوری پسماند در نقاط پرتردد و استراحتگاهها، ناخواسته به انباشت این کیسهها در حاشیه جادهها و عرصههای طبیعی میانجامد؛ رویدادی که پیش از آسیب به منظر بصری، گویای یک خلأ برنامهریزی در مقصدهای نوظهور گردشگری است. نکته تأملبرانگیزتر، وجود تابلوهای هشدار و انذار در برخی از این مناطق است؛ در حالی که در شعاع دید این تابلوها، حتی یک زیرساخت ساده برای عمل به توصیهها تعبیه نشده است. این فاصله میان «انتظار از شهروند» و «تجهیز فضا»، نیازمند بازنگری در رویکردهای مدیریتی است و نشان میدهد که نظارت و هشدار، بدون پشتیبانی امکانات اولیه به نتیجه مطلوب نمیرسد.
با … …

بازار

































































































































































